Kto zaatakował Zatokę Piratów?

Tego jeszcze nie było. Na The Pirate Bay przez prawie 24 godziny nie dało się wejść – i to wcale nie dlatego, że sędziowie z całego świata nakazali witrynę zablokować. Przyczyna była dużo bardziej prozaiczna i jednocześnie jeszcze bardziej nieprawdopodobna: atak DDoS.

Po tym, jak The Pirate Bay zaczęto blokować w Wielkiej Brytanii (wcześniej stało się to m.in. w Finlandii i Holandii), Anonimowi pokazali, co potrafią, i zaatakowali stronę WWW jednego z tamtejszych operatorów, Virgin Media. Spotkało się to z krytyką ze strony administratorów Zatoki Piratów i oskarżeniem hakerów o swego rodzaju cenzurę.

W ich oświadczeniu na Facebooku można było przeczytać:

Nie wykorzystujcie ich brzydkich metod, walcząc z nimi. DDoS i blokowanie stron to też rodzaje cenzury.

IP nie jest już dowodem potwierdzającym piractwo

Czyżby teraz Anonimowi chcieli się za te słowa zemścić? W Sieci pojawiły się takie spekulacje. TorrentFreak donosi, że strona The Pirate Bay była niedostępna przez ok. 24 godziny dla użytkowników. Ludzie zaczęli panikować i przysyłać setki maili do TorrentFreaka.

Teraz już wszystko jest w porządku, ale to nie były problemy techniczne, jakie zdarzają się co jakiś czas, to był atak DDoS. Na Facebooku przedstawiciele Zatoki Piratów to potwierdzają, zaprzeczając jednocześnie, że zaatakowali ich Anonimowi.

Wiemy, że to nie Anonimowi stoją za tym atakiem. Możemy nie zgadzać się z nimi we wszystkim, ale i oni, i my chcemy, żeby Internet był wolny i otwarty.

„Nie ma możliwości rejestracji”, czyli jak działa e-sklep Tesco

Jeśli piraci mówią prawdę, to znaczy, że nie wiadomo, kto i dlaczego zaatakował The Pirate Bay. Macie jakieś pomysły, kto to mógł być?

Mark Zuckberberg (Fot. Flickr/Robert Scoble/Lic. CC by)

CEO Facebooka spędza przynajmniej kilka godzin dziennie, zajmując się swoim serwisem. Jego profil jest jak otwarta książka, z której można dowiedzieć się o nim wszystkiego: jakiej muzyki słucha, co ogląda w TV, jakiej drużyny sportowej jest fanem, do jakich zainteresowań się przyznaje.

Profil Marka Zuckerberga na Facebooku to ciekawa sprawa – przynajmniej dla tych, którzy lubią czasem poplotkować o znanych i bogatych. CEO Facebooka chętnie daje „lajki” muzykom, filmom czy programom TV. Ulega też tej samej modzie, która nie jest obca wielu z nas: lubi różne pomysłowe fanpage’e, typu „Zostaję dłużej pod prysznicem, bo woda jest taka ciepła”.

Business Insider przekopał się przez to wszystko i wybrał kilkanaście ciekawych rzeczy, które lubi Zuck. Oto 10 ciekawostek na temat szefa społecznościowego giganta, który już za chwileczkę, już za momencik wchodzi na giełdę. Zwalniania ludzi niestety wśród nich nie ma, ale podobno to też jest coś, co Zuckerberg lubi.

1. Nirvana, Green Day i Taylor Swift

Sądząc po „lajkach”, gust muzyczny Marka Zuckerberga jest bardzo wszechstronny. Zuck lubi takie zespoły jak Nirvana, Green Day, U2 czy Radiohead, ale to nie znaczy, że nie docenia gwiazd, których słuchają dzisiejsze nastolatki. Na jego liście nie zabrakło więc też miejsca dla Katy Perry, Rihanny i gwiazdki country Taylor Swift.

2. Gorące prysznice

Chyba wszystkim użytkownikom Facebooka zdarza się polubić jakiś dziwny fanpage, typu „Chcę już na wakacje” czy ten z cytatem z Kubusia Puchatka, który lubią pewnie też Wasi znajomi. Mark Zuckerberg nie mógł się oprzeć stronie „Zostaję dłużej pod prysznicem, bo woda jest taka ciepła”.

„Nie ma możliwości rejestracji”, czyli jak działa e-sklep Tesco

3. Młodzieżowy serial „Glee”?

Nie wiadomo, czy Zuck ogląda serial dla nastolatek „Glee”, wiadomo, że jest na bieżąco z tym, co piszą jego gwiazdy, Lea Michelle i Dianna Agron – których profile subskrybuje. A może po prostu chodzi o to, że to są ładne dziewczyny? Każdy lubi ładne dziewczyny.

Obsada "Glee" na zdjęciu promującym serial

W ulubionych programach TV CEO Facebooka nie ma już „Glee”, ma za to „Rzym”, „The West Wing” (który w Polsce emitowano jako „Prezydencki poker”) i satyryczny „Saturday Night Live”.

4. Firefox

Nie wiemy niestety, czy Mark Zuckerberg używa przeglądarki Mozilli, wiemy, że jest to jedyna przeglądarka, której dał „lajka” na Facebooku. Dla Firefoksa to na pewno spore wyróżnienie.

5. Bestia

Pewnie wiecie, że pies Zuckerberga, Beast, ma własny fanpage i już ponad pół miliona fanów. Pan Bestii jest oczywiście jednym z nich.

Zuck swojego psa lubi nie tylko realnie, ale i wirtualnie

6. „Gra Endera” i Platon

Albo Zuckerberg nie czyta zbyt wielu książek, albo się nimi nie chwali. Faktem jest, że polubił tylko jedną – „Grę Endera” Orsona Scotta Carda i tylko jednego twórcę – Platona.

Nowa siedziba Google’a w londyńskim Soho

7. „Gwiezdne wojny”, „Moneyball” i „Ojciec chrzestny”

Gust filmowy Zucka jest jest typowo męski. Nie ma tu „Casablanki”, nie ma kina niezależnego, są wielkie produkcje, które i my widzieliśmy po pięć razy. Do jego ulubionych filmów należą: „Gladiator”, „Matrix”, „Gwiezdne wojny”, „Moneyball”, „Ojciec chrzestny”, „Batman: Mroczny rycerz”, „Iron Man”.

8. Szermierka

Wiedzieliście, że CEO Facebooka w szkole uprawiał szermierkę? Wciąż jest to jeden z jego ulubionych sportów, obok tenisa. Ale oczywiście nie byłby Amerykaninem, gdyby nie miał ulubionej drużyny baseballowej. To pewne zaskoczenie: jedyna drużyna, którą Zuck lubi na Facebooku, to New York Yankees.

Szermierka (Fot. Flickr/Qrodo Photos/Lic. CC by)

9. Robienie rzeczy, otwartość i eliminowanie pragnień

Sądząc po zainteresowaniach, którymi Mark Zuckerberg chwali się na Facebooku, jest on wzorem człowieka skromnego i pracowitego. „Robienie rzeczy”, „otwartość”, „eliminowanie pragnień” – takie profile polubił szef Facebooka. Zapewne nie należy doszukiwać się w tym odpowiedzi na pytanie, kim jest Zuckeberg. Chyba że tą odpowiedzią jest: to ktoś, kto czasem klika dziwne rzeczy, jak my wszyscy.

Umieść swoje imię lub nick na bolidzie mistrza Formuły 1!

10. Czytanie o sobie?

Gdyby Mark Zuckerberg był Polakiem, też miałbym szansę się załapać. No dobrze, może nie ja, ale Łukasz Michalik na pewno. Ponieważ Zuck jest Amerykaninem, subskrybuje tamtejszych blogerów: m.in. Jasona Kincaida, Bena Parra, a także Liz Gannes z AllThingsD.

IP nie pozwala na jednoznaczną identyfikację sprawcy (Fot. HowStuffWorks.com)

Koronnym dowodem w sprawach dotyczących naruszenia praw autorskich bywa zazwyczaj IP komputera, z którego udostępniano pirackie treści. Amerykański sąd uznał, że dowód ten nie ma żadnej wartości, a przyjęcie go jest obarczone dużym ryzykiem błędu.

Ściganie piratów w polskich warunkach wygląda zazwyczaj podobnie – kancelarie prawne w poszukiwaniu łatwego zysku wysyłają masowo wezwania do ugody. Warunkiem jej zawarcia jest zapłacenie odpowiedniej kwoty, a koronnym dowodem straszliwej zbrodni jest zazwyczaj numer IP.

Banku Millennium nie znajdziesz w Google’u. Gigant ukarał kolejne polskie strony

Podobnie wyglądają sprawy na całym świecie, gdzie IP jest z reguły istotnym atutem oskarżycieli. Okazuje się jednak, że coraz więcej sądów wymaga innego niż IP potwierdzenia popełnienia przestępstwa.

Pierwszą jaskółką zmian w sądowej praktyce jest przykład Finlandii, gdzie uznano, że właściciel niezabezpieczonej sieci WiFi nie może odpowiadać za ewentualne naruszenia praw autorskich, ponieważ nie wiadomo, czy to właśnie on jest za nie odpowiedzialny.

Jeszcze dalej sięga interpretacja niektórych amerykańskich sędziów. Przykładem może być m.in. kalifornijski sędzia Dean Pregerson, który oddala sprawy z dowodem w postaci IP, wyjaśniając, że numer nie tylko nie jest dowodem naruszenia praw autorskich, ale nawet nie wskazuje jednoznacznie osoby, która miałaby tych naruszeń dokonywać.

Niesie to z sobą kolejne komplikacje – nie mając możliwości jednoznacznego zidentyfikowania sprawcy, sąd nie może ocenić, czy sprawa podlega jego jurysdykcji, a niewielkie nawet prawdopodobieństwo pomyłki oznacza, że pozew musi zostać oddalony.

Nowa siedziba Google’a w londyńskim Soho

Pozostaje mieć nadzieję, że taka interpretacja stanie się powszechna również w naszej części świata i skończy się proceder zarabiania na internautach przez kancelarie, którym nie chodzi przecież o ochronę rynku muzycznego, tylko o kolejną okazję do zarobku.

Szukajcie, a znajdziecie? Niekoniecznie (Fot. Flickr/woodleywonderworks/Lic. CC by)

Strony Playa, Banku Millennium, a także serwisów Okazje.info i Tablica.pl nie będą teraz łatwe do znalezienia w Google’u. Zostały one ręcznie wycięte z pierwszej strony wyników wyszukiwania. To kara za grzechy popełnione przy pozycjonowaniu.

Kolejne polskie strony, które zbyt agresywnie się pozycjonowały, dostały po łapkach. Z pierwszej strony wyników wyszukiwania zniknęły: Bank Millennium, Play, Okazje.info, Tablica.pl. Jest to dość zabawne, że użytkownik szukający w Sieci stron jednego z największych operatorów komórkowych czy dużego banku nie jest w stanie ich znaleźć. No chyba że skorzysta z Binga, tam wszystko zostało po staremu.

Ale Google twierdzi, że tak trzeba było. Kaspar Szymański z zespołu search quality wyszukiwarki tłumaczy na łamach Wirtualnych Mediów, że wszystkie witryny, które ukarano, sztucznie poprawiały sobie pozycję w Google.

Te witryny uczestniczyły w systemach wymiany linków, które przekazują PageRank, takich jak e-weblink czy gotlink. Korzystanie z SWL-i lub pozyskiwanie innych nieorganicznych linków może spowodować spadek pozycji witryny w naturalnych wynikach wyszukiwania i nie zalecamy takiej strategii.

Umieść swoje imię lub nick na bolidzie mistrza Formuły 1!

Google oficjalnie nie podaje nazw serwisów, które wycięto, ale wiadomo już, o kogo chodzi. Oprócz wyżej wymienionej czwórki krąży jeszcze nazwa eSky.pl, którego rzeczywiście też nie ma na pierwszej stronie wyników wyszukiwania, jeśli wpisze się „eSky”.

Webmasterzy, którzy zajmują się tymi stronami, mają teraz tylko jedno wyjście: zmienić strategię pozycjonowania, a następnie pokajać się. Jeśli Google uzna, że witryny zasłużyły sobie na powrót na pierwszą stronę wyników wyszukiwania, to powrócą.

W międzyczasie zapewne jednak sporo stracą, bo nie sądzę, by użytkownicy mieli zaglądać na dalsze strony wyników wyszukiwania. Po tym, jak Google usunął porównywarki cen, wszystkie sporo straciły. Łukasz już pisał, jak spadła im liczba użytkowników oraz odsłon.

Działania amerykańskiego giganta są niewątpliwie dość kontrowersyjne, ale też pozycjonowanie polegające na zasypywaniu Sieci śmieciowymi linkami trudno pochwalać. Ciekaw tylko jestem, ile jeszcze polskich stron Google będzie musiał powycinać z wyników wyszukiwania, żeby takie sztuczki przestano stosować.

Apple nie chce map Google’a i uruchamia własne. Oto próbka możliwości nowej usługi

Ale należy pamiętać, że taka kara uderzy również w użytkowników, którzy będą szukać tych znanych bądź co bądź witryn, nie pamiętając ich adresu. Oczywiście, często nazwa marki pokrywa się z adresem WWW, ale nie zawsze jednak tak jest. Dlatego dla niektórych może to być naprawdę dotkliwa kara.

Co o tym wszystkim sądzicie? Kto ma rację w tym sporze i czy amerykański gigant powinien podejmować tak drastyczne kroki bez ostrzeżenia?

Nowe biura Google'a w londyńskim Soho (Fot. Flickr/martinvarsavsky/Lic. CC by)

Biura firm z Krzemowej Doliny są zazwyczaj bardzo podobne do siebie. Standardem są nowoczesne meble, kolorowe ściany, duże ilości szkła, obowiązkowo musi też być jakieś graffiti. Londyńska siedziba Google’a przełamuje ten schemat. Wygląda rewelacyjnie, a przy okazji zupełnie inaczej.

Story of Send wyjaśni, jak działa e-mail (Fot. Google.com)

Korzystając z różnych usług internetowych, zazwyczaj nie zastanawiamy się, jak dokładnie działają. Google postanowił rozwiać niektóre wątpliwości i uruchomił stronę The Story of Send, w przystępny sposób wyjaśniającą zasadę działania e-maila.

Dla użytkowników, którzy nie interesują się Internetem i stosowanymi w nim technologiami, działanie niektórych usług jest zbliżone do magii – napisany na jednym komputerze e-mail pojawia się po kilku sekundach np. na ekranie smartfona na drugiej półkuli. Jak to możliwe?

Umieść swoje imię lub nick na bolidzie mistrza Formuły 1!

Można zacząć wyjaśnienia od opisania protokołu IP i zasad funkcjonowania Sieci, ale przypuszczam, że zanim ktoś zdoła dobrze wytłumaczyć, o co chodzi z pakietami czy serwerami DNS, rozmówca zdąży kilka razy umrzeć z nudów.

Story of Send - fragment prezentacji (Fot. Google.com)

Z pomocą przychodzi Google i uruchomiona przez tę firmę strona The Story of Send. Choć za jej pośrednictwem Google przede wszystkim reklamuje Gmaila i swoje ekologiczne zaangażowanie, strona jest warta uwagi – umieszczono na niej świetną, interaktywną prezentację pokazującą krok po kroku, co dzieje się z e-mailem po wysłaniu z komputera.

Story of Send - fragment prezentacji (Fot. Google.com)

Kobiety mają „się zamknąć”? Seksistowski skandal na imprezie Della

Wszystko to zostało okraszone przyjemną dla oka grafiką i dodatkowymi linkami, pod którymi kryją się bardziej szczegółowe informacje, filmy czy np. zdjęcia komputerów stosowanych w serwerowniach Google’a.

Jeśli macie kilka wolnych minut, warto zerknąć. Strona jest dostępna pod adresem Google.com/Green/StoryOfSend.

Kadr z filmu "1984" wg książki George'a Orwella

Anonimowość nie istnieje. To krótkie stwierdzenie może równie dobrze podsumować, jak i rozpocząć dyskusję na temat tego, czego można dowiedzieć się na nasz temat dzięki Sieci. Korzystając z udogodnień, jakie dają Internet i elektroniczne gadżety, wybieramy zarazem brak prywatności. Czy nie ma od tego odwrotu?

Lewis Hamilton w swoim bolidzie (Fot. Wikimedia Commons)

Nasza redakcja jako jedyna w Polsce miała możliwość przedpremierowego zapoznania się z grą Mobil 1 Racing Academy. Ta przeglądarkowa gra, promując znaną firmę petrochemiczną, oferuje graczom bardzo nietypowe nagrody.

Mobil 1 udostępnił kolejną (po Global Challenge i Track Challenge z 2010 roku), darmową grę przeglądarkową Racing Academy. Nie ma co ukrywać – jest to reklama firmy, ale zarazem całkiem niezła gra dostarczająca sporo dobrej zabawy. Co ekscytującego może być w kolejnych wyścigach samochodowych (w tym artykule znajdziecie zestawienie serwisów oferujących darmowe gry online)?

Operacja mózgu na żywo na Twitterze [wideo i zdjęcia]

Aplikacja nie wymaga instalowania klienta. Gracze mają możliwość podążania śladami jednej z dwóch gwiazd sportu samochodowego – znanego z Formuły 1 Lewisa Hamiltona i trzykrotnego mistrza serii NASCAR Tony’ego Stewarta. Wybrana postać będzie towarzyszyła nam w czasie gry, dzieląc się swoimi doświadczeniami.

Gracze mają do wyboru trzy poziomy trudności, różniące się używanym podczas wyścigów sprzętem. W przypadku Lewisa Hamiltona są to gokarty i bolidy Formuły 3 i Formuły 1, a po wybraniu Tony’ego Stewarta gracz ma do wyboru pojazdy Midget Car oraz używane w seriach IndyCar i NASCAR.

Rozgrywka na wyższych poziomach trudności zapewnia odpowiednio więcej punktów. Jakie to ma znaczenie? Poza zabawą i satysfakcją z wygranych dla graczy, którzy zdobędą największą liczbę punktów, przewidziano bardzo nietypowe nagrody.

Nicki lub imiona najlepszych graczy zostaną umieszczone na bolidach teamu Vodafone McLaren Mercedes, które wystartują podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych w Austin, lub samochodach zespołu Stewart-Haas Racing podczas wyścigu NASCAR Kobalt Tools 500 w Phoenix.

Jeśli macie ochotę wziąć udział w rywalizacji, grę Mobil 1 Racing Academy znajdziecie na tej stronie (polska wersja językowa ma zostać uruchomiona w najbliższym czasie).

Testy nowej funkcji Google’a. Informacje dostępne bezpośrednio w wyszukiwarce

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Mobil1 Racing Academy

Szok! Kobiety umieją używać komputerów (Fot. Flickr/Jerry Bunkers/Lic. CC by)

Nie do wszystkich jeszcze dotarło, że żyjemy w czasach, kiedy kobiety mogą być informatykami, mogą też zarządzać dużymi firmami z branży IT. Wynajęty przed Della moderator na ważnej dla firmy konferencji oznajmił, że wszyscy obecni w sali faceci powinni iść do domu i powiedzieć swoim kobietom: „Zamknij się, suko!”.

Na imprezie Della dla partnerów w Kopenhadze, gdzie pojawił się sam Michael Dell, doszło do sytuacji, która nie stawia tej firmy w najlepszym świetle. W roli moderatora dyskusji wystąpił niejaki Mads Christensen, znany z ekstrawaganckich zachowań.

Starał się on zabawić 800 pracowników i przedstawicieli partnerów Della. Duńska blogerka Christiane Vejlø napisała w blogu, że Christensen rzucał seksistowskimi uwagami, na przykład:

Branża IT jest jednym z ostatnich miejsc, któremu udaje się trzymać kobiety z daleka. Stosunek kobiet do mężczyzn w Waszym biznesie jest dobry i zdrowy.

Apple nie chce map Google’a i uruchamia własne. Oto próbka możliwości nowej usługi

A potem było jeszcze ciekawiej. Christensen poprosił, żeby:

(…) wszyscy obecni w sali mężczyźni obiecali, że pójdą do domu i powiedzą: „Zamknij się, suko!”.

Mimo że konferencja, na której padły te wiekopomne słowa, miała miejsce w kwietniu, sprawa stała się szerzej znana dopiero w ostatnią niedzielę, kiedy anglojęzyczna wersja wpisu duńskiej blogerki pojawiła się w serwisie Reddit. Dell zmuszony był przeprosić – i uczynił to na swoim profilu w Google+.

Mleko jednak się rozlało. Jeśli duża firma zaprasza 800 osób na spotkanie branżowe, powinna lepiej zastanowić się nad doborem osób, które będą miały na nim głos. Seksistowskie komentarze w 2012 roku raczej nie przejdą bez echa, zwłaszcza w branży, w której, wbrew temu, co uważa Christensen, przedstawicielek płci pięknej nie brakuje.

Kobiety tworzą startupy (również w Polsce), zajmują coraz ważniejsze stanowiska w branży IT i – co za zaskoczenie! – wiele z nich nie zamienia się przy tym w facetów. Cieszmy się, że jest ich w tej branży coraz więcej, bo inaczej byłoby mniej ciekawie.

„Zamknij się, suko” mogłoby paść w jakimś filmie o szczęśliwej amerykańskiej rodzinie z lat 60. albo w serialu „Mad Men”, gdyby był on nieco mniej subtelny. Ale w 2012 roku z ust faceta, którego zatrudnił Dell? Tego się zupełnie nie spodziewałem.

Uważaj na zawartość swojej skrzynki! (Fot. Flickr/gadl/Lic. CC by)

W fałszywych e-mailach, które na pierwszy rzut oka wyglądają jak wiadomości od Allegro, przestępcy proponują użytkownikom tego serwisu zwiększenie bezpieczeństwa konta. Niestety, kliknięcie w link w takim e-mailu może skończyć się fatalnie dla Allegrowicza.

Kaspersky Lab ostrzega: trwa nowy atak phishingowy na użytkowników Allegro. Przestępcy podszywają się pod twórców serwisu, by wyłudzić dane. I trzeba przyznać, że atak został przygotowany naprawdę porządnie.

Do użytkowników Allegro przychodzą e-maile, rzekomo wysłane przez Zespół Allegro. Wysyłane są one z adresu powiadomeinia@allegro.pl. Na pierwszy rzut oka tego nie widać, ale w tym adresie jest drobna literówka – „powiadomeinia” zamiast „powiadomienia”.

Przestawione dwie litery bardzo łatwo przegapić. Wiadomości niestety wyglądają jak te, które czasem dostaje się od Allegro. Przestępcy informują: „Zwiększamy bezpieczeństwo Twojego konta Allegro”. Zwiększenie bezpieczeństwa jest obowiązkowe i każdy użytkownik musi kliknąć w link, za pomocą którego jego konto zostanie sprzężone z adresem e-mail.

Co się stanie, jeśli użytkownik kliknie? Znajdzie się na stronie zawierającej formularz, który wygląda identycznie jak strona logowania Allegro. Nabrać się na to nietrudno, podejrzewam, że nawet bardziej zaawansowani użytkownicy mogą w pierwszej chwili nie zauważyć, iż coś jest nie tak.

Apple nie chce map Google’a i uruchamia własne. Oto próbka możliwości nowej usługi

Oczywiście kiedy już poda się dane – nazwę użytkownika Allegro, hasło do konta Allegro, adres e-mail oraz hasło do konta pocztowego powiązanego z Allegro – są one przejmowane przez przestępców. Serwis Allegro nie ma z tym wszystkim nic wspólnego, to tylko pułapka mająca na celu wyłudzenie danych użytkowników.

Maciej Ziarek, analityk zagrożeń z Kaspersky Lab Polska mówi, że atak jest naprawdę niebezpieczny, bo wiadomość wygląda identycznie jak oficjalne e-maile od Allegro.

Wiadomość do złudzenia przypomina oficjalną korespondencję wysyłaną przez Allegro do swoich użytkowników i jedynym, co na pierwszy rzut oka pozwala na zauważenie oszustwa, jest literówka w adresie nadawcy. Także formularz wykorzystywany przez cyberprzestępców do wyłudzania danych od swoich ofiar został spreparowany tak, by przypominał stronę Allegro.

Facebook otwiera App Center – własny sklep z aplikacjami

Ataki cyberprzestępców na użytkowników Allegro to niestety nic nowego i również na vBecie kilka razy przed nimi przestrzegaliśmy. Obronić się przed nimi można tylko w jeden sposób: dokładnie wszystko sprawdzać, zanim kliknie się w jakiś link w e-mailu.

Ofiarą takiego ataku może niestety zostać każdy z nas. W końcu niemal wszyscy zostawiamy adresy e-mail gdzieś w Sieci, nie tylko w popularnych serwisach aukcyjnych.

Mark wie, kiedy pozbyć się współpracowników (Fot. Flickr/Andrew Feinberg/Lic. CC by)

O Marku Zuckerbergu wiemy już chyba wszystko – gdzie mieszka, co robi z kurami czy ile warta jest jego firma. Warto dorzucić do tego obrazu jeszcze jeden fakt. Twórca Facebooka posiada cenną umiejętność: doskonale wie, kogo i kiedy należy zwolnić.

Choć pozory mogą wyglądać inaczej, zwalnianie pracowników jest sztuką co najmniej tak trudną jak ich rekrutowanie. Ci spośród Was, którzy kiedykolwiek musieli zredukować swój zespół, znają zapewne rozterki towarzyszące podejmowaniu takiej decyzji.

„Nie ma możliwości rejestracji”, czyli jak działa e-sklep Tesco

Okazuje się, że Mark Zuckerberg jest w tym bardzo dobry. Jak stwierdził jeden z byłych pracowników Facebooka, ogólnie rzecz biorąc, istnieją dwie drogi prowadzące do budowy dużej firmy – jej szef musi być albo bardzo, bardzo dobry w rekrutowaniu najlepszych pracowników, albo świetny w pozbywaniu się tych, których zwolnienie jest korzystne dla firmy.

Wydaje się, że Zuckerberg posiada obie te umiejętności jednocześnie. O ile rekrutowanie talentów jest trudne, ale oczywiste, znacznie mniej oczywiste jest zwalnianie współpracowników. „New York Magazine” przedstawił ciekawe przykłady losów bliskich współpracowników Marka.

Trudno wyobrazić sobie rozwój Facebooka bez Seana Parkera (Fot. Flickr/Anuj Biyani/Lic. CC by)

Gdy w 2004 roku Facebook dopiero startował, jedną z najważniejszych kwestii było zdobycie pieniędzy na jego rozwój przy jednoczesnym zachowaniu kontroli nad firmą. Najbliższym współpracownikiem Zuckerberga był wtedy Sean Parker, mający za sobą doświadczenia z Napstera i Plaxo – w drugim przypadku został odsunięty na boczny tor przez udziałowców firmy, którą założył.

Doświadczenia Parkera, który w początkowym okresie odpowiadał za negocjacje z inwestorami, doprowadziły do tego, że mimo znacznych kwot zainwestowanych przez różne podmioty w Facebooka Mark Zuckerberg nadal jest w posiadaniu aż 57 proc. udziałów, co pozwala mu na zachowanie pełnej niezależności i jest solą w oku Wall Street.

Parker, gdy przestał być niezbędny, znalazł się poza Facebookiem, oficjalnie z powodu problemów z narkotykami. Pierwsze skrzypce w firmie zaczął grać Owen Van Natta, który po przejściu z Amazonu przejał pieczę nad zespołem Facebooka.

Firma liczyła wówczas 26 pracowników, z których jedynie dwóch przekroczyło trzydziestkę. Strategicznym celem było wówczas zmienienie rosnącej popularności w papierki z nadrukowanymi zieloną farbą portretami amerykańskich prezydentów.

Owen Van Natta przekształcił startup w prężną firmę (Fot. Business Insider)

36-letni wówczas Van Natta wniósł do firmy doświadczenie zdobyte u giganta internetowej sprzedaży – zatrudnił pracowników niezbędnych do obsługi coraz bardziej rozrastającego się Facebooka, zorganizował pierwsze zespoły sprzedażowe, zreorganizował finanse i rozpoczął negocjacje w sprawie strategicznych partnerstw, m.in. z Microsoftem.

Apple nie chce map Google’a i uruchamia własne. Oto próbka możliwości nowej usługi

Van Natta był świetny na etapie nadawania startupowi dynamiki, dzięki której firma mogła kontynuować szybki, a zarazem systematyczny rozwój. Mniej genialnie radził sobie jednak z zarządzaniem istniejącą, dobrze działającą strukturą. Gdy już ją stworzył, Mark podziękował mu za współpracę.

Okoliczności, w których Zuckerberg bez wahania pozbył się kluczowych – z pozoru – osób, są dobrym przykładem jego zdolności. Choć dwa przypadki to trochę za mało, by kreślić precyzyjny obraz jego umiejętności zarządzania, trzeba przyznać, że w obu sytuacjach trafił idealnie. Może, mimo chodzenia w bluzie z kapturem, zna się na zarządzaniu znacznie lepiej, niż sądzą niektórzy komentatorzy z Wall Street?

Nie tak łatwo zrobić e-zakupy w Tesco (Fot. Flickr/johnblackmore/Lic. CC by)

Kupujecie artykuły spożywcze przez Internet? Jeśli tak, to pewnie też wyczekiwaliście otwarcia e-sklepu Tesco z nadzieją, że będą w nim nieco niższe ceny niż u konkurencji. Tyle że na razie korzystanie z niego jest dość trudne. Niektórzy nawet nie są w stanie się w nim zarejestrować, mimo że mieszkają w Warszawie.

Przez weekend przeczytałem sporo narzekań na nowo otwarty sklep internetowy Tesco. Narzekają czytelnicy „Gazety Wyborczej”, narzeka Grzegorz Marczak na Antywebie (którego czytelnikom, co ciekawe, udało się z nowego e-sklepu skorzystać). Postanowiłem więc sam sprawdzić, jak to działa. I oczywiście nie działa.

Pierwsza nieprzyjemna niespodzianka jest taka, że e-sklep Tesco jest wyłącznie dla mieszkańców Warszawy i okolic. To niezbyt fajne, że reszta Polski na razie na tej mapie nie istnieje. Ale pal licho, zarejestruję się pod adresem mojej warszawskiej rodziny.

Wypełniam więc kolejne strony formularza rejestracyjnego – nie pytają w nim chyba tylko o numer buta – w nadziei na to, że spotka mnie na koniec miła niespodzianka. I co? Ano dokładnie to, co spotkało moich poprzedników.

Zważywszy, że jako „moją okolicę” podałem Ursynów, nie powinienem mieć problemu z rejestracją. A jednak mam i choćbym chciał, nie sprawdzę, czy faktycznie opłaca się kupować w e-sklepie Tesco. Pozostało mi więc poczytać o tym, jak robić zakupy, jak Tesco je pakuje i dostarcza, jakie formy płatności akceptuje (nie można płacić gotówką przy odbiorze).

Nowy CEO Yahoo! Scott Thompson ustępuje, zastąpi go Ross Levinsohn

Do asortymentu nie jestem w stanie się dobrać, bo widzą go tylko zarejestrowani użytkownicy. Nie porównam więc cen Tesco choćby z cenami Almy (a pewnie wyszłoby to korzystnie dla Tesco). Na dodatek, jak pisze „Gazeta Wyborcza”:

Ceny podawane w serwisie Tesco Ezakupy są orientacyjne. Faktyczny koszt zamówienia naliczany jest według stawek z dnia dostawy.

„Orientacyjne ceny” to dość ciekawa sprawa, choć zdecydowanie nie na tyle ciekawa, żebym chciał ją sprawdzać na własnej skórze.

Pozostaje mi więc podpisać się pod tym, co napisali poprzednicy: e-sklep Tesco w dzisiejszej formie to na razie totalna porażka. Wstyd, że coś takiego w ogóle pojawiło się w Sieci i nikt przez te kilka dni nie poprawił ewidentnych błędów. Jeśli jednak są wśród nas wybrańcy losu, którym udało się z nowego sklepu skorzystać, chętnie oczywiście poczytam Wasze komentarze na ten temat.

Facebook otwiera App Center – własny sklep z aplikacjami

Mimo wszystko otwarcie e-sklepu przez Tesco jest ciekawym wydarzeniem, bo to zawsze jakaś konkurencja dla dotychczasowych tego typu sklepów (jak Alma, Piotr i Paweł, Auchan). Ciekaw jestem, jak ten rynek będzie wyglądał za rok czy dwa.

Na razie kupowanie artykułów spożywczych przez Internet jest raczej fanaberią praktykowaną przez mieszkańców największych miast niż zwyczajem, który zawędrował pod polskie strzechy. Nie miałbym nic przeciwko temu, żeby to się zmieniło. Tylko kiedy, skoro na razie poza Warszawą e-zakupów w Tesco w ogóle nie zrobisz?

Trójwymiarowa mapa c3 Technologies wygląda świetnie (Fot. YouTube.com)

Relacje firm z Cupertino i Mountain View trudno uznać za przyjazne, jednak przez lata gadżety z nadgryzionym jabłkiem na obudowie korzystały z map Google’a. Niebawem to się skończy – Apple uruchamia własny serwis z mapami. Wygląda rewelacyjnie!

Zerwanie wieloletniej symbiozy z pewnością nie jest sprawą prostą, jednak Apple starannie przygotował się do tego kroku i jeszcze w 2009 roku przejął spółkę Placebase, wyspecjalizowaną w tworzeniu map.

Rok później firma z Cupertino kupiła kanadyjskie przedsiębiorstwo Poly9, co spotkało się z pewnym zainteresowaniem komentatorów. Poly9 jest mało znanym, ale poważnym graczem na rynku map – ma na koncie nie tylko kooperację z gigantami biznesu, ale m.in. współpracę z NORAD. Co więcej, niemal cała firma, wraz z pracownikami, została przeniesiona z Kanady do Kalifornii.

Nowy CEO Yahoo! Scott Thompson ustępuje, zastąpi go Ross Levinsohn

Plany Apple’a przestały pozostawiać jakiekolwiek wątpliwości, gdy w drugiej połowie 2011 roku kupiono szwedzki starup C3 Technologies, zajmujący się tworzeniem trójwymiarowych map, a na początku tego roku Apple nie odnowił licencji pozwalającej mu na korzystanie z map Google’a tylko do końca 2012 roku.

Jak donosi serwis 9to5Mac, iOS 6 przyniesie zmianę domyślnej aplikacji z mapami. Zamiast Google Maps użytkownicy znajdą w niej firmowe mapy Apple’a. Nie będzie to jednak tylko zwykła zmiana dostawcy usługi – firma z Cupertino dołożyła starań, aby jej mapy wyróżniały się na rynku.

Poza standardowym, poziomym odwzorowaniem użytkownicy zyskają również w pełni trójwymiarowy widok. Co prawda Google udostępnił podobną możliwość już dawno temu, ale różnica w wyglądzie, zapewniona przez rozwiązania C3 Technologies, jest kolosalna. Zobaczcie sami:

Uruchomienie przez Apple’a własnych map to bolesny cios dla Google’a – usługi geolokalizacyjne tej firmy od lat cieszą się bardzo dobrą opinią, a przy tym były niemal bezkonkurencyjne (ktoś korzysta z Bing Maps?). Mam jednak wrażenie, że Google zaczął niepotrzebnie zaśmiecać swoją usługę – niedawno firma ogłosiła niezbyt fortunną, moim zdaniem, decyzję o połączeniu Map i Ofert.

Włączenie się Apple’a do rywalizacji może jednak okazać się zbawienne dla klientów, wymuszając większą innowacyjność wśród konkurentów. Poprzeczka zawieszona przez firmę z Cupertino wydaje się bardzo wysoka. Trójwymiarowe odwzorowanie powierzchni ma dotyczyć nie tylko miast, ale i – jak można zobaczyć na niektórych spośród ujawnionych screenów – m.in. gór.

Mapy Apple'a (Fot. Business Insider)

Przydatną funkcją jest możliwość naniesienia na mapę siatki pozwalającej na łatwe zorientowanie się w odległościach i ukształtowaniu terenu.

Mapy Apple'a (Fot. Business Insider)

„Gra o tron” najczęściej piraconym serialem 2012 roku

O tym, jak obiecujące zapowiedzi będą miały się do rzeczywistości, przekonamy się wraz z debiutem nowej wersji iOS. Być może nastąpi to już za kilka tygodni – dobrą okazją do globalnego debiutu wydaje się konferencja WWDC, która rozpocznie się w San Francisco 11 czerwca.

Mapy Apple'a (Fot. Business Insider)

Mapy Apple'a (Fot. Business Insider)

Mapy Apple'a (Fot. Business Insider)

Ross Levinsohn zasiądzie w fotelu CEO Yahoo! (Fot. Wikimedia Commons)

Gdy kilka dni temu opisywałem aferę, jaka wybuchła po ujawnieniu, że CEO Yahoo! skłamał w swoim CV, niewiele wskazywało na to, że wypadki przybiorą aż tak burzliwy obrót. Kłamstwo – przynajmniej w cywilizowanych krajach – czasem nie popłaca. Kierownictwo Yahoo! czeka prawdziwe trzęsienie ziemi.

Jak podaje Kara Swisher, której udało się dotrzeć do źródeł w Yahoo!, Scott Thomspon, dotychczasowy CEO, zrezygnuje ze stanowiska. To pokłosie skandalu, jaki wybuchł przed tygodniem, gdy jeden z udziałowców nagłośnił sprawę kłamstwa Thompsona, który umieścił nieprawdziwe informacje w swoim CV.

Znalazła się tam informacja o zdobyciu licencjatu z informatyki, jednak na uczelni, którą kończył, w podanych latach w ogóle nie było takiego kierunku. Scott w rzeczywistości jest księgowym.

„Gra o tron” najczęściej piraconym serialem 2012 roku

Scott Thompson musi pożegnać się ze stanowiskiem z powodu kłamstwa (Fot. Wikimedia Commons)

Oficjalny komunikat dotyczący rezygnacji będzie prawdopodobnie zawierał informacje o „przyczynach osobistych”, choć faktyczny powód jest dla wszystkich oczywisty. Obowiązki CEO Yahoo! przejmie tymczasowo Ross Levinsohn, zajmujący się dotychczas w firmie markami związanymi z mediami. Co istotne, razem z Thompsonem ma ustąpić pięciu dyrektorów.

Tak burzliwe przemeblowanie w zarządzie zakończy się wraz z wybraniem nowego prezesa zarządu, którym zostanie Fred Amoroso. Zmiany personalne w Yahoo! są komentowane jako imponujące zwycięstwo Daniela Loeba – szefa funduszu hedgingowego Third Point, który jest mniejszościowym akcjonariuszem Yahoo! (ma zaledwie 5,8 proc. akcji) i od którego zaczęła się cała afera związana z wykształceniem Scotta Thompsona.

Kwestia kłamstwa w CV szefa Yahoo! zapewne nie zostałaby nagłośniona, gdyby nie odrzucenie kandydatów zgłoszonych przez Daniela Loeba do zarządu firmy – ich kandydatury przepadły z powodu niewłaściwego wykształcenia.

Od ujawnienia afery z kłamstwem kurs akcji spadł o 3 proc. (Fot. Flickr/jay.tong/Lic. CC by-nd)

Loeb nie tylko wejdzie do zarządu, ale znacząco zwiększy w nim swoje wpływy. Co więcej, prezes funduszu Third Point w ostatnich dniach doprowadził również do rezygnacji ze stanowiska dyrektor Patti Hart, odpowiedzialnej za zatrudnienie dotychczasowego CEO. Powód był ten sam, co w przypadku Thompsona – nieścisłości w CV.

Reklama na Kwejk.pl. Następcy Pobieraczka żądają 98 złotych za Adobe Flash Playera

W ciągu najbliższych godzin przekonamy się, na ile precyzyjne były informacje, które uzyskała Kara Swisher. Choć korporacyjne wojny nie są, na pozór, szczególnie pasjonującym tematem, w całej aferze moją uwagę zwraca coś zupełnie innego – fakt, jak doniosłą rolę odgrywa za oceanem prawdomówność.

Oczywiście, cała sprawa była bezpardonową walką o władzę i pieniądze i prawda jest ostatnim, o co w niej chodziło. Mimo tego podobają mi się standardy, według których publiczne kłamstwo kompromituje na tyle, by zrzucić ze stołka nawet najwyżej postawione osoby.

"Gra o tron" cieszy się największym zainteresowaniem piratów

Choć przedstawiciele przemysłu rozrywkowego nie ustają w staraniach, by piractwo zostało uznane za zbrodnię równą ludobójstwu, proceder udostępniania w Sieci różnych filmów wydaje się niezagrożony. Firma Big Champagne na podstawie analizy sieci BitTorrent ogłosiła nowego lidera pirackiej listy.

Wprawdzie miarodajność statystyk, uwzględniających wyłącznie sieć BitTorrent może być podważana, przedstawione przez Big Chamagne dane pokazują, jak wielkim zainteresowaniem cieszy się serial na podstawie bestsellerowej powieści George’a R.R. Martina.

Reklama na Kwejk.pl. Następcy Pobieraczka żądają 98 złotych za Adobe Flash Playera

Odcinki serialu ściągnięto już ponad 25 milionów razy, a „Gra o tron” zdetronizowała lidera ubiegłorocznego zestawienia, 6. Sezon „Dextera”. Warto przy tym zauważyć, że mimo rekordowej liczby pobrań z Sieci P2P, w porównaniu z pierwszym sezonem rośnie liczba widzów legalnie oglądających serial. Skąd tak duże zainteresowanie?

„Forbes” opublikował ciekawy artykuł, próbujący znaleźć odpowiedź na to pytanie. Poza faktem, ze serial jest po prostu dobry, istotną przyczyną rekordowej skali piractwa jest w tym przypadku niewiele możliwości legalnego oglądania kolejnych odcinków (w tym artykule znajdziecie najczęściej piracone filmy 2011 roku).

Zaskakująca deklaracja Wozniaka. To nie Jobs stworzył sukces Apple’a?

„Gra o tron” jest dostępna tylko w nielicznych stacjach, a pominięcie takich kanałów dystrybucji jak serwisy Netflix czy Hulu sprawia, że osoby, które byłyby gotowe zapłacić za oglądanie serialu, nie mają takiej możliwości – nie każdy ma ochotę płacić za dodatkowy kanał tylko po to, by obejrzeć jeden odcinek „Gry o tron” w tygodniu.

Strzeżcie się naciągaczy! (Fot. Flickr/Jeff Belmonte/Lic. CC by)

Wiele kontrowersji wywołała reklama, umieszczona w serwisie Kwejk.pl. Baner prowadził do serwisu, który zdaniem wielu internautów jest bezczelnym oszustwem i wydaje się czerpać pełnymi garściami z praktyk okrytego złą sławą Pobieraczka.

Cała sprawa została wykryta i nagłośniona przez użytkowników Wykopu. Pewien internauta zauważył na Kwejku dziwną reklamę.

Reklama wygląda raczej niegroźnie (Fot. Wykop.pl)

Reklama kierowała do serwisu, w ewidentny sposób korzystającego z dobrej marki, jaką w polskiej Sieci przez lata wyrobiły sobie DobreProgramy.pl.

Facebook udostępnia przesyłanie plików!

Nazwa nawiązuje do znanego serwisu z darmowym oprogramowaniem (Fot. Wykop.pl)

To jednak najmniejszy problem. Dużo poważniejszy jest fakt, że aby pobrać darmowy program, trzeba podać swoje, bardzo szczegółowe, dane. Czyżby firma tworzyła w ten sposób cenną bazę teleadresową? Być może, ale sednem jest w tym przypadku coś innego. Spójrzcie w prawy dolny róg poniższego screena.

Stówa za pobranie Flasha? Takie rzeczy tylko na Dobre-Programy.pl! (Fot Wykop.pl)

Okazuje się, że pobierając z Sieci darmową aplikację, użytkownik zawiera przy okazji umowę, zobowiązującą go do zapłaty 98 złotych, za które może sobie ściągnąć kolejne, dostępne w innych miejsca za darmo, programy.

Trudno nazwać ten proceder inaczej, niż naciąganiem nieuważnych internautów. Ktoś mógłby stwierdzić, że sami są sobie winni, bo nie przeczytali całej strony ani nie sprawdzili, jaki dokładnie formularz wypełniają. Nie zgadzam się z taką interpretacją.

W mojej ocenie zamiarem serwisu jest sprawienie wrażenia, że oferuje bezpłatną usługę i podstępne skłonienie mniej uważnych użytkowników do zawarcia umowy. Z uczciwym biznesem nie ma to wiele wspólnego, a ewentualny roszczeń można dochodzić w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie zarejestrowany jest właściciel serwisu.

Chcesz wystąpić na drogę sądową? Powodzenia! (Fot. Dobre-Programy.pl)

Warto przy tym podkreślić reakcję administratorów Kwejka – gdy sprawa kontrowersyjnej reklamy została nagłośniona, administracja odcięła się od niej i przesłała swoje stanowisko:

Administracja Kwejk.pl bardzo dziękuje Społeczności Wykopu za zgłoszenie problemu i przeprasza za zaistniałą sytuację. Kampania została uruchomiona bez naszej wiedzy przez sieć reklamową i w tym momencie została bezpowrotnie wyłączona z naszego serwisu.

Zaskakująca deklaracja Wozniaka. To nie Jobs stworzył sukces Apple’a?

Trudno w tym wypadku mieć cokolwiek (no, może poza szybkością reakcji) za złe administratorom Kwejka – reklamy prawdopodobnie publikowane są automatycznie, bez ich ingerencji. Warto jednak piętnować kolejne, po Pobieraczku, próby naciągania internautów (kara dla Pobieraczka została opisana w tym artykule).

Jeśli publikowana przez Dobre-Programy.pl liczba pobrań odpowiada faktom, wynika z niej, że co najmniej  7385 osób zgodziło się zapłacić prawie sto złotych za możliwość pobrania darmowego Adobe Flash Playera. Ostrzeżeń zatem nigdy za wiele.

Steve Jobs i Mike Markkula (Fot. Mac-History.net)

Steve Wozniak obok Steve’a Jobsa jest powszechnie kojarzony jako jeden z dwóch założycieli Apple’a. Firmę zakładał jeszcze jeden wspólnik, Ronald Wayne, ale po jedenastu dniach postanowił wyjść z interesu i zrzekł się swoich udziałów. Zdaniem Wozniaka za sukces Apple’a odpowiedzialny jest jednak ktoś całkiem inny.

Wczoraj, podczas wykładu, prowadzonego przez Steve’a w australijskim Perth, współzałożyciel Apple’a wygłosił dość zaskakującą deklarację. Zdaniem Wozniaka:

Jedyną osobą, która zmieniła Apple’a w osiągającą sukcesy firmę był Mike Markkula.

Facebook udostępnia przesyłanie plików!

Skąd taka deklaracja? Biografia Steve Jobsa dość pobieżnie opisuje tę postać, jednak to właśnie Mike stworzył wszystko, na czym budowane są sukcesy Apple’a.

Markkula, który zrobił szybką karierę w Fairchildzie i Intelu, w wieku trzydziestu kilku lat był już emerytem, który do końca życia nie musiał pracować. Mimo tego zaangażował się w powstanie Apple’a. Dołączył do firmy jako wspólnik i zainwestował w nią na samym początku 250 tys. dolarów.

Zdaniem „Business Insidera” prawdopodobnie to on – choć biografia Isaacsona przedstawia to nieco inaczej – przekonał Wozniaka do porzucenia HP i zaangażowania się w rozwój Apple’a. Najistotniejszy jest jednak fakt, że to Markkula wyznaczył strategię firmy, której zastosowanie w ciągu siedmiu lat przeniosło Apple’a z garażu na listę Forbes 500.

Markkula jest również autorem trzypunktowej filozofii marketingu Apple’a i to właśnie on położył szczególnie duży nacisk nie tylko na sam produkt, ale również na jego oprawę – sposób ułożenia elementów w pudełku, akcesoria czy w końcu samo pudełko.

Sądząc po misterium, jakie niektórzy użytkownicy produktów Apple’a odprawiają podczas rozpakowywania nowego gadżetu, pomysły Mike’a okazały się bardzo trafne. Choć Steve Jobs nigdy nie ukrywał, kto wprowadził go w świat marketingu, Mike nie jest postacią powszechnie znaną.

Microsoft prezentuje zupełnie nowego Binga. Google ma się czego obawiać?

Podoba mi się gest Wozniaka, który postanowił przypomnieć, że dwóch Steve’ów zapewne nie rozkręciłoby największej obecnie firmy na świecie, gdyby nie nieco zapomniany inwestor i specjalista, jak go określa biografia Jobsa, „od strategii cenowych, sieci dystrybucji, marketingu i finansów”.

Użytkownicy Facebooka będą mogli dzielić się plikami!

Mark Zuckerberg, który oburzył jakiegoś nadętego bankowca, brukając majestat Wall Street bluzą z kapturem, udostępnia użytkownikom Facebooka nową, przydatną funkcję. Facebook umożliwia dzielenie się plikami!

Funkcja udostępniania plików za pomocą Facebooka nie jest – wbrew pozorom – całkiem nowa. Taka możliwość istniała już od kilku tygodni, jednak była przeznaczona wyłącznie dla sektora edukacji. W ramach akcji „Grupy dla szkół” mogły z niej skorzystać osoby, z milami w domenie .edu.

Microsoft prezentuje zupełnie nowego Binga. Google ma się czego obawiać?

Te ograniczenia to już przeszłość. W ciągu najbliższych dni wszyscy użytkownicy Facebooka będą mogli wykorzystywać serwis do dzielenia się plikami w ramach istniejących grup. Facebook postanowił się jednak zabezpieczyć przed przekształceniem w największe zagłębie piractwa na świecie i wprowadził kilka ograniczeń.

Nowa funkcja będzie dostępna dla wszystkich w ciągu kilku dni (Fot. Mashable.com)

Pierwszym z nich jest wielkość pojedynczego pliku, który nie może przekroczyć 25 MB. Użytkownicy nie będą mogli przesyłać muzyki. Nie ma znaczenia, czy będzie to „Enter Sandman” Metalliki, czy nagranie sąsiada, walczącego przy pomocy wiertarki udarowej ze ścianą w łazience – blokada dotyczy wszystkich plików muzycznych.

Nie można również przesyłać plików .exe, natomiast ograniczenie nie dotyczy zdjęć ani filmów, o ile oczywiście nie przekroczą limitu rozmiaru. Zapowiedziano zarazem wdrożenie mechanizmów pozwalających na eliminowanie z obiegu szkodliwych plików jak również zgłaszanie plików, naruszających prawa autorskie.

Testy nowej funkcji Google’a. Informacje dostępne bezpośrednio w wyszukiwarce

Czy nowa funkcja Facebooka to przełom? Mam mieszane uczucia. Facebook prawdopodobnie nie zaoferuje takiej wygody i uniwersalności, jak wyspecjalizowane rozwiązania, np. Dropbox.

Z drugiej strony nawet najprostsze współdzielenie plików z poziomu serwisu społecznościowego to krok naprzód i funkcja, która może bardzo ułatwić życie. Już niebawem przekonamy się, jak będzie to działać w praktyce.

Bing się zmienia, ale czy mu to pomoże? (Fot. Flickr/myhsu/Lic. CC by-nd)

Nowy, lepszy, uspołeczniony Bing ma podbić rynek wyszukiwarek. Czy zrewolucjonizuje Internet i pokona Google? Pewnie nie, ale trzeba przyznać, że jest to krok w dobrym kierunku. Microsoft wyczuł moment, w którym wyszukiwarka powinna zacząć oferować więcej niż zwykłe wyszukiwanie.

Google dodaje nową funkcję, a tymczasem Microsoft zapowiedział wczoraj, że w najbliższych tygodniach będzie aktualizował Binga. Ma on stać się czymś więcej niż zwykła wyszukiwarka. Gigant branży IT twierdzi, zresztą pewnie słusznie, że internauci chcą mniej szukać, a więcej robić, kontaktować się ze znajomymi, dzielić się z nimi swoimi odkryciami.

Dlatego Microsoft zamierza wyszukiwanie uspołecznić. Dodany zostanie nowy boczny panel, w którym będą widoczne kontakty i aktywność w serwisach społecznościowych: Facebooku, Twitterze i oczywiście Google+. Strona wyszukiwarki ma zostać podzielona na trzy części i ma to wyglądać czysto i przejrzyście, jak na obrazkach poniżej.

Fot. Bing

Główna kolumna to wciąż będzie wyszukiwanie, bez żadnych dodatkowych opcji. Ale jeśli użytkownik zechce czegoś więcej, to w bardzo łatwy sposób będzie miał do tego dostęp. W środkowej kolumnie Bing będzie przekazywał dodatkowe informacje (np. recenzję danego produktu), a także próbował sprzedać różne rzeczy związane z wynikami wyszukiwania (np. nocleg w hotelu).

Facebook otwiera App Center – własny sklep z aplikacjami

Trzecia kolumna to właśnie kontakty społecznościowe. Dzięki Bingowi bardzo łatwo będziemy mogli podzielić się ze znajomymi tym, co znaleźliśmy w Sieci, i po prostu z nimi pogadać. Dyskusję zaczętą na Bingu, np. z kimś z Facebooka, będzie można potem łatwo kontynuować w tym serwisie.

Wygląda to wszystko naprawdę fajnie: użytkownik oprócz zwykłego wyniku wyszukiwania otrzyma informacje dodatkowe i szybko będzie mógł podzielić się ze znajomymi tym, co znalazł. To zupełnie nowe podejście do wyszukiwania, nieobce zresztą Google. Firma z Mountain View też ma swoje plany dotyczące uspołeczniania wyszukiwania.

Microsoft ma tylko jeden „malutki” problem: Bing kompletnie nic nie znaczy na rynku wyszukiwarek. W Stanach Zjednoczonych, gdzie jest stosunkowo mocny, ma obecnie ok. 15% udziału w rynku (Google ma 66%). Poza granicami USA wyszukiwarka Microsoftu jest jeszcze bardziej niszowa. Firma wciąż traci miliony na Bingu.

Interaktywne powiadomienia z Google+ w Gmailu. Czy to dobry pomysł?

Walka z Google w takiej sytuacji brzmi jak pomysł z kosmosu, ale pamiętajmy, że Microsoft ma ogromne pieniądze. Jeśli zechce je zainwestować w próbę zniszczenia lidera rynku wyszukiwarek, na pewno zrobi się ciekawie.

Jedno można powiedzieć na pewno: Microsoft idealnie wyczuł moment, w którym wyszukiwarka powinna zacząć oferować użytkownikowi coś więcej niż zwykłe wyszukiwanie. Zobaczymy, ile na tym zyska.