Facebook kupi Operę? (Fot. Ubergizmo.com)

Zazwyczaj staram się unikać niepotwierdzonych informacji i różnych plotek, jednak ta, wyjątkowo, wydaje się godna uwagi. Jak dowiedział się Pocket-lint, Facebook ma zamiar wejść na rynek przeglądarek i chce kupić jedną z najdłużej istniejących na rynku – Operę. Powołując się na anonimowe źródła, Pocket-lint wskazał, że Facebook ma zamiar nawiązać walkę z internetowymi gigantami, dołączając do Microsoftu, Google’a, Apple’a, Mozilli i, od niedawna, Amazonu. Po wejściu na giełdę serwis ma spore  zasoby gotówki, więc duże zakupy są bardzo prawdopodobne.

Jak wynika ze źródeł Pocket-lint, zarząd Opery prowadzi już rozmowy z potencjalnymi nabywcami, a firma zamroziła na pewien czas zatrudnianie nowych osób (zdaniem anonimowych przedstawicieli polskiego oddziału Opery nie jest to prawdą). Wśród ewentualnych nabywców Opery wymieniani są również Google i Yandex.

Z punktu widzenia Facebooka kupno przeglądarki wydaje się sensownym ruchem. Opera, mimo niewielkiego udziału w rynku jest dobrym, dopracowanym produktem, który poza wersją desktopową ma również propozycję dla użytkowników mobilnych. Jak wynika z danych Opery, z przeglądarki korzysta miesięcznie 270 milionów internautów, a niemal 170 mln używa wersji mobilnej. Co więcej, w bieżącym roku Opera wykaże ok 50 mln dolarów zysków.

Kupno Opery byłoby dla społecznościowego giganta kolejnym krokiem do strategicznego celu, jakim jest wejście na rynek smartfonów. Facebook powoli kompletuje potrzebne do tego elementy układanki, a jednym z nich jest .in. mobilna przeglądarka. Serwis odmówił jednak skomentowania plotek o zamiarze kupna Opery.

Trudno ocenić, co ewentualny zakup oznaczałby w praktyce dla dotychczasowych użytkowników Opery – czy przeglądarka byłaby dalej rozwijana, a Facebook tylko wykorzystałby kupioną technologię do stworzenia własnej aplikacji, czy może, co wydaje mi się bardziej prawdopodobne, przeglądarka zostałaby wzbogacona o funkcje integrujące ją z serwisem społecznościowym.

Opera przez lata wyznaczała kierunki rozwoju branży, jako pierwsza wprowadzając wiele powszechnych dzisiaj rozwiązań. Warto jednak pamiętać, że długa historia i fakt, że przed laty wyznaczała trendy nie mają żadnego znaczenia – przeglądarka jest tak dobra, jak jej ostatnia wersja.

Łączy ich więcej, niż mogłoby się wydawać! (Fot. Gadgetmix.com)

Choć Steve Jobs wydawał się niezastąpiony, pod rządami Tima Cooka Apple radzi sobie bardzo dobrze. Choć aktualnemu CEO brak charyzmy poprzednika, okazuje się, że – z punktu widzenia inwestorów – Tim nie tylko dorównuje Steve’owi, ale nawet jest od niego skuteczniejszy.

Magazyn Fortune pokusił się o porównanie analogicznych okresów rządów Steve’a Jobsa i Tima Cooka. Okazuje się, że 37 pierwszych tygodni na stanowisku CEO w obu przypadkach wyglądało zadziwiająco podobnie – oba wykresy, przedstawiające zmiany kursu akcji pokazują zbliżone zmiany w podobnych okresach. Mimo niemal identycznego wyglądu warto zauważyć, że w tej kwestii Tim radzi sobie lepiej od Steve’a.

National Geographic dokumentuje wyprawę na Mount Everest za pomocą Instagramu

Kurs akcji pod rządami obu dyrektorów generalnych zmienia się w bardzo podobny sposób (Fot. Business Insider)

Oczywiście nie można zapominać, że kondycja Apple’a w obu przypadkach była diametralnie różna, jednak wcale nie musi to oznaczać, że Tim miał łatwiejsze zadanie – osiągnięcie wzrostów w sytuacji, gdy wydawało się, że wycena firmy jest już na szczycie, jest imponującym osiągnięciem.

Facebook otworzył firmę w Polsce! Ma siedzibę w Warszawie

Mimo znakomitej kondycji firmy, Tim postanowił zrezygnować z części gratyfikacji. W marcu tego roku Apple, dysponujący ogromnymi zapasami gotówki, postanowił wypłacić dywidendę, płacąc 2,65 dolara za akcję. Tim Cook, który posiada pokaźną pulę akcji firmy, którą zarządza, postanowił zrzec się wynagrodzenia z tego tytułu. Szacuje się, ze ten gest będzie kosztował go około 70 milionów dolarów.

Oczywiście nie oznacza to, że CEO Apple’a pozostanie bez grosza – z dochodami (gotówka i akcje; w tym artykule znajdziecie informację, ile wynoszą zarobki CEO Apple’a i co się na nie składa) w wysokości 378 mln dolarów był w ubiegłym roku najlepiej zarabiającym CEO w Stanach Zjednoczonych.

Facebook już jest w Warszawie (Fot. Flickr/tgraham/Lic. CC by-sa)

Już w styczniu zapowiadaliśmy, że w Warszawie może powstać polskie biuro Facebooka – i oto jest. Społecznościowy gigant właśnie otworzył firmę w naszym kraju. Na razie to tylko adres, ale już wkrótce Facebook zacznie poszukiwać pracowników.

W Sieci pojawiła się wczoraj informacja, że w Warszawie zarejestrowany został Facebook Poland Sp. z o.o. Jego siedziba mieści się przy ul. Dobrej 56/68 i wygląda na to, że na razie jest to tylko kancelaria prawna Magnusson, reprezentująca Facebooka.

Właścicielem i jedynym udziałowcem spółki o kapitale zakładowym 724 450 złotych jest Facebook Global Holdings II, LLC. Zarząd to w tej chwili dwie osoby: Theodore Ullyot i Cipora Herman. Obaj panowie są wysoko postawionymi pracownikami Facebooka.

Jakie rodzaje działalności ma w planach Facebook Poland? Według danych z KRS-u są to: działalność agencji reklamowych, reprezentowanie mediów, badanie rynku i opinii publicznej.

Yahoo wydaje własną przeglądarkę mobilną. I to całkiem fajną!

W praktyce oznacza to, że Facebook chce w Polsce przede wszystkim sprzedawać reklamy. Ale zanim zacznie, oczywiście chwilę to potrwa. Wygląda na to, że gigant nie ma teraz w naszym kraju niczego, nawet własnego biura. Trzeba więc będzie od zera zbudować całą strukturę, znaleźć pracowników itp. Na pewno będzie ciekawie, kiedy pojawią się ogłoszenia związane z pracą w Facebooku.

„Dziennik Gazeta Prawna” zwraca uwagę na to, że największy serwis społecznościowy świata może mieć w Polsce problemy z Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych.

GIODO nie od dziś przygląda się temu, jak Facebook przetwarza dane osobowe. Dopóki nie było biura w Polsce, nie miało to znaczenia. Facebook Poland czekają jednak zapewne kontrole, jakie przechodziło NK.pl. Polacy mają już 8,3 mln aktywnych kont na Facebooku, GIODO ma się więc o co martwić.

Popierał SOPA, teraz ma problem. Internauci nie zapominają

O biuro Facebooka w Polsce biło się kilka miast, ale do przewidzenia było, że wygra Warszawa. Jeśli więc marzy Wam się praca u Zuckerberga, pakujcie walizki i jedźcie do stolicy. Na razie jeszcze oczywiście nic nie wiadomo na temat pracy dla Polaków w Facebooku, ale takie informacje na pewno wkrótce się pojawią.

Kampusu na miarę tego w Menlo Park raczej się nie spodziewajcie, ale Facebook, podobnie jak Google, słynie z tego, że jest przyjaznym miejscem dla pracowników.

Mount Everest (Fot. Flickr/Joe Hastings/Lic. CC by)

Instagram, postrzegany przede wszystkim przez pryzmat niezwykłego tempa rozwoju i – ostatnio – przejęcia przez Facebooka, zyskał dużego, cennego użytkownika. Serwis jest wykorzystany przez National Geographic do dokumentowania najnowszej wyprawy na Mount Everest. 

Przyznam, że nie rozumiem fenomenu Instagramu. Doceniam ogromny sukces serwisu, ale sam Instagram kojarzy mi się przede wszystkim z potraktowanym jakimś filtrem zdjęciem lewego trampka. Cóż, widocznie jestem gruboskórnym, niewrażliwym na sztukę profanem.

Potencjał serwisu został jednak doceniony nie tylko przez Marka Zuckerberga. Poza aspirującymi fotografami postanowiła z niego skorzystać również taka legenda fotografii, jak National Geographic. Znane z doskonałych zdjęć wydawnictwo używa Instagramu i Twittera do relacjonowania wyprawy na najwyższą górę świata.

Wyprawa National Geographic jest zarazem hołdem złożonym Amerykanom, którzy po raz pierwszy weszli na Mount Everest równe 50 lat temu. Poza publikowanymi za pomocą Instagramu zdjęciami i informacjami na Twitterze uczestnicy wyprawy przeprowadzą również, za pomocą Spotkań z Google+, relację na żywo z bazy wyprawowej.

To właśnie dzięki tym serwisom internetowym pasjonaci górskich wypraw zdobędą najświeższe informacje na temat postępów ekspedycji. Zamiast czekać na oficjalne informacje po zakończeniu wyprawy czy – w najlepszym przypadku – śledzić jej postępy na blogu, tym razem możemy, nie ruszając się z fotela, uczestniczyć w niej niemal na żywo.

Yahoo wciąż potrafi zaskoczyć (Fot. Flickr/Tony Fischer Photography/Lic. CC by)

Kto by pomyślał, że taka firma jak Yahoo jest w stanie jeszcze wymyślić coś przystającego do naszych czasów. A jednak wymyśliła. Pomysł nazywa się Axis i w ciekawy sposób łączy przeglądarkę mobilną z wersją na desktopa.

Nie pamiętam, kiedy ostatnio napisaliśmy o Yahoo cokolwiek pozytywnego. Wojna patentowa z Facebookiem, masowe zwolnienia, kłamstewka Scotta Thompsona – to tylko kilka ostatnich dokonań tej firmy. Niby to wciąż jeden z największych graczy w branży IT, ale od lat widać, że sobie już nie radzi.

Jednak okazuje się, że i taki kolos na glinianych nogach, jak Yahoo, jest w stanie wymyślić coś fajnego. Tym czymś jest Axis, aplikacja mobilna, która ma też wersję desktopową. Jak to działa? Jeśli jesteście właścicielami iPhone’a lub iPada, możecie na tych urządzeniach korzystać z Axisa jak z normalnej przeglądarki. Wersji na Androida niestety nie ma.

Popierał SOPA, teraz ma problem. Internauci nie zapominają

W wersji desktopowej jest to po prostu rozszerzenie do popularnych przeglądarek – Chrome’a, IE, Firefoksa i Safari. Axis udostępnia każdemu użytkownikowi jego własną, spersonalizowaną stronę główną, którą ten po zalogowaniu się na konto Yahoo może widzieć z każdego urządzenia.

Można więc np. zacząć wyszukiwanie na iPhonie i kontynuować na iPadzie. Następnie zaś można przenieść się na desktopa, gdzie Axis też będzie działał, pod warunkiem że wcześniej zainstaluje się odpowiednią wtyczkę. Trzeba jednak pamiętać, że niestety spowolni to nieco Waszą przeglądarkę.

Co ciekawe, kiedy się czegoś szuka za pomocą Axisa, nie prezentuje on samych linków, a całkiem spore miniaturki z podglądem stron, które są wysoko na liście wyszukiwania. W przypadku przeglądarki na urządzenia mobilne to naprawdę dobry pomysł. Jak to wygląda, możecie zobaczyć poniżej.

Tak prezentuje się Axis (Fot. TechCrunch)

Kwatera główna Facebooka. Jak wygląda nowa siedziba firmy w Menlo Park?

Nie posunąłbym się teraz do stwierdzenia, że Axis zagrozi pozycji któregokolwiek z dużych graczy, ale na pewno jest to ciekawa propozycja. Na razie niestety z nową aplikacją jest trochę kłopotów – np. rozszerzenie dla Chrome’a nie było dostępne przez jakiś czas. Ale błąd już poprawiono i wydaje się, że wszystko jest OK.

Jeśli więc macie urządzenia z iOS-em, sprawdźcie koniecznie, co to takiego ten Axis. Aplikacja do pobrania dostępna jest tutaj.

Blogowanie o butach nie zawsze jest miłe i przyjemne (Fot. Flickr/gareth1953 Alive and Well and Much Better/Lic. CC by)

Znana w branży blogerka zajmująca się modą zaczęła domagać się na facebookowym fanpage’u e-sklepu z butami, z którym współpracowała, zapłaty za wykonaną pracę. Niestety jego przedstawiciele potraktowali ją dość nietypowo: najpierw wypomnieli, co od nich dostała, a następnie oznajmili, że doniosą na nią do Urzędu Skarbowego.

Zapewne wiecie, że nawet w Polsce opłaca się prowadzić blog o modzie. O ile trudno jest dorobić się na blogu politycznym czy podróżniczym, o tyle szafiarki, czyli dziewczyny piszące o ciuchach, butach i torebkach, mogą zarobić całkiem przyzwoicie dzięki umowom z firmami produkującymi te wszystkie rzeczy.

Fashionelka, czyli Eliza Wydrych, prowadzi znany blog o modzie. Jak niemal każda znana blogerka z tej branży współpracuje z różnymi firmami, zwykle otrzymując od nich ciuchy i inne towary na zasadzie wymiany barterowej.

Bycie taką blogerką to pewnie fajna sprawa, dopóki wszyscy wywiązują się ze swoich zobowiązań. Eliza twierdzi, że sklep Schaffashoes nie rozliczył się z nią tak, jak należy. Poprosiła więc na jego facebookowej Tablicy o kontakt, bo na maile nikt nie odpowiada.

Osoba zajmująca się fanpage’em e-sklepu z butami zareagowała dość dziwnie. Zamiast załagodzić sytuację jakimś frazesem i zakończyć szybko publiczną dyskusję, zaczęła wypominać Elizie, co takiego i za ile dostała za współpracę. Jakby to były prezenty, a nie zapłata za wykonaną pracę!

Kwatera główna Facebooka. Jak wygląda nowa siedziba firmy w Menlo Park?

Sprawę opisano na facebookowej stronie Świat Social Media. Ale na przepychance na Facebooku się nie skończyło, wszystko wyszło poza social media. E-sklep postanowił sięgnąć po mocny argument. Skarbówkę.

Bo jeśli dziewczyna dostaje drogie „prezenty”, to na pewno nie płaci od nich podatku, prawda? Na tej samej zasadzie można by na blogerkę donieść jeszcze do kilku innych instytucji.

W tej sytuacji kompletnie już nie ma znaczenia, kto tu mówi prawdę: czy sklep, czy blogerka. Tak reagować po prostu nie można, nie w czasach, kiedy takie wieści roznoszą się lotem błyskawicy.

Pieniądze albo DDoS! Przestępcy szantażują polskie firmy hostingowe

A przecież afer „bloger kontra firma” było już kilka, choćby słynna sprawa pt. Kominek na wojnie z budyniem. Naprawdę jest na czym się uczyć, nawet jeśli nie jest się specem od relacji międzyludzkich. Ale widać polskie firmy wolą popełniać własne błędy, niż uczyć się na cudzych.

Nawet gdyby to Eliza nie miała racji w tym sporze, ona już go wygrała. To jej uwierzyli internauci na Facebooku, lajkując hurtowo jej wpisy i wspierając ją w komentarzach. A kto będzie kupował w sklepie internetowym, jeśli nie oni?

Billboard przeciwników SOPA (Fot. FightForTheFuture.org)

Sądząc po skali społecznego oporu, pomysłodawcy SOPA i ACTA woleliby raczej nie przypominać wyborcom o swojej roli w próbie wprowadzenia tych przepisów. Internauci nie zapadli jednak na zbiorową amnezję. Pamiętają i potrafią podziękować swoim ulubieńcom. W jaki sposób?

Obserwując wyniki różnych wyborów, miewam niekiedy wrażenie, że niektórzy głosujący charakteryzują się pamięcią złotej rybki – pamiętają tylko to, co działo się w ciągu kilku ostatnich chwil, czyli z reguły składane podczas kampanii obietnice wyborcze.

Lamar S. Smith - jeden z orędowników SOPA (Fot. Wikimedia Commons)

Na szczęście nie dotyczy to wszystkich. Amerykańscy internauci postanowili przypomnieć o roli Lamara Smitha – teksańskiego kongresmena, lobbującego za poparciem SOPA przez Izbę Reprezentantów. Przeciwnicy SOPA zorganizowali w Sieci zbiórkę pieniędzy, a po zebraniu odpowiedniej kwoty wynajęli billboardy w pobliżu dwóch biur polityka.

Dzięki temu na odwiedzającego swoje biura Lamara czeka jednoznaczne, widoczne z daleka napomnienie: nie zadzieraj z Internetem. Billboardy są minimalistyczne – poza głównym hasłem jest na nich tylko informacja, że wynajęcie zostało opłacone za pomocą Sieci, oraz adres strony internetowej.

Billboard przeciwników SOPA (Fot. FightForTheFuture.org)

Cała akcja ma znaczenie tym większe, że potrzebną kwotę udało się zebrać w serwisie crowdfundingowym CrowdTilt w zaledwie dwa dni, a w listopadzie odbędą się wybory do Izby Reprezentantów. Organizatorzy akcji nie mają zamiaru poprzestać na jednym zwolenniku SOPA i planują kolejne tego typu akcje.

Mam wrażenie, że siła rażenia kilku billboardów umieszczonych w okręgu wyborczym kandydata jest znacznie większa od zapomnianego, choć popularnego przed kilkoma miesiącami fanpage’a na Facebooku. A jakie jest Wasze zdanie na temat tego pomysłu? Sądzicie, że inicjatywa może trafić na podatny grunt również w Polsce?

Fot. Facebook

Mimo że Oś Czasu ma dopiero kilka miesięcy, Facebook znów przy nim majstruje. W planach jest drobne odświeżenie wyglądu profili, które nie powinno zdenerwować użytkowników. Zobaczcie screeny z testu nowego Timeline’a.

Dostępny od grudnia na Facebooku Timeline wciąż budzi kontrowersje. Jeszcze przed udostępnieniem go dla wszystkich badania straszyły, że użytkownicy Facebooka nie lubią zmian, a i teraz można znaleźć sporo dowodów na prawdziwość tej tezy. Niektórzy wciąż bronią się rękami i nogami przed włączeniem nowego profilu.

Pieniądze albo DDoS! Przestępcy szantażują polskie firmy hostingowe

A tymczasem społecznościowy gigant wciąż idzie naprzód i znów planuje odświeżenie profili. Carl Franzen z serwisu TMZ już nowy design przetestował. Wielkiej różnicy nie ma. Tak wygląda Timeline Franzena w starej wersji:

A tak w nowej:

Zmiana jest, jak pisze Franzen, subtelna, ale zauważalna. Imię i nazwisko użytkownika, jego miejsce zamieszkania, miejsce pracy, nauki i inne podstawowe informacje przeniesione zostały na Okładkę, na którą je po prostu nałożono w postaci warstwy tekstowej. Kolor czcionki jest biały.

Pechowcy, którzy zrezygnowali za wcześnie i stracili miliony

Ale to nie wszystko. Na Okładkę przeniesione też zostaną przyciski Zaktualizuj informacje i Dziennik aktywności. Z kolei pod Okładką sekcje Znajomi, Zdjęcia, Mapa i Ulubione wyglądać będą nieco inaczej – nie będzie tu już zdjęć, Facebook znów stawia na minimalizm. Pojawią się tu też nowości, takie jak Podsumowanie (czyli Wydarzenia z życia).

Jak więc widzicie, nie są to wielkie zmiany, raczej kosmetyczne. Nie sądzę, żeby zrobiły mi jakąś różnicę, poza tym, że nieco poprawiają estetykę profili. A Wam, jak podoba się odświeżony Timeline?

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Mogłoby się wydawać, że kwatera główna firmy wycenianej do niedawna na ponad 100 mld dolarów to znana z budynków ZUS-u kwintesencja rozmachu i braku liczenia się z kosztami. Jak wygląda siedziba serwisu, który mimo dramatycznych spadków pod względem wyceny nadal pozostaje jednym z gigantów branży?

Jako że nie sposób w ostatnich dniach wspomnieć o Facebooku bez odniesień do jego piątkowego debiutu na giełdzie, warto przypomnieć, jak zakończyła się wczorajsza sesja. Choć jest za wcześnie na definitywne przekreślanie szans na odbicie, trudno nazwać to inaczej niż katastrofą. Od IPO wycena firmy spadła o 15 mld dolarów.

Facebook - kolejny dzień giełdowych spadków (Fot. Business Insider)

Zamiast przewidywanego przez analityków giełdowych wzrostu o kilkadziesiąt procent nastąpił kolejny, 8-procentowy spadek. Jak widać, analizy specjalistów od giełdy są warte mniej niż papier, na których się je drukuje, a stare doświadczenie, w którym szympans okazał się skuteczniejszym inwestorem od dobrze wynagradzanego maklera, nie straciło na aktualności.

Zostawmy jednak giełdę na boku – niech spadkami przejmują się ci, którzy zainwestowali w serwis coś więcej niż trochę swojego czasu. Nawet z dwucyfrową wyceną Facebook pozostaje jednym z najważniejszych serwisów w Sieci. Jak wygląda miejsce, dzięki któremu funkcjonuje?

Pieniądze albo DDoS! Przestępcy szantażują polskie firmy hostingowe

1.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Dziedziniec kampusu Facebooka w Menlo Park. Definitywne przenosiny ze starej siedziby miały miejsce w grudniu 2011 roku.

2.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

W roli tabliczki z nazwą ulicy i numerem występuje tu gigantyczny„Lajk”.

3.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Lobby w głównym budynku.

4.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

W każdy piątek Mark Zuckerberg spotyka się ze swoim zespołem. Pracownicy mogą wówczas zapytać go bezpośrednio o różne sprawy.

5.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Firmowa stołówka, Epic Cafe, imponuje rozmiarami – dla łatwiejszej orientacji wprowadzono w niej poziome, widoczne pod nogami pracowników oznaczenia.

6.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Wnętrze Epic Cafe. Każdy z pracowników ma prawo do trzech darmowych posiłków dziennie.

7.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

W głównej siedzibie Facebooka są dwie stołówki. To mniej niż np. w siedzibie Google’a, gdzie jest ich co najmniej pięć.

8.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Bar sałatkowy.

9.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Epic Cafe przystosowano do obsługi dużej liczby wygłodniałych pracowników. Nie jest to kameralna kafejka, ale raczej nowoczesna jadłodajnia.

10.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Mimo tego w Epic Cafe wydzielono miejsca, gdzie można nie tylko zjeść, ale również spotkać się i porozmawiać.

11.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Miejsca spotkań są ozdobione muralami. To znajduje się w pobliżu jednego z wejść.

12.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Część ozdób, jak ta pokazana na zdjęciu, to dzieła samych pracowników.

13.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Standardowe miejsce pracy – w oczy nie rzuca się nic ekstrawaganckiego.

14.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Kolejne miejsce pracy. Widać nieco osobistych drobiazgów, ale nie na tu barwnego chaosu, znanego z niektórych startupów. Znacznie ciekawsza pod tym względem była m.in. stara siedziba Facebooka, gdzie firma mieściła się do końca 2011 roku.

15.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Fresk autorstwa Jeta Martineza, pierwszego artysty, którego prace ozdobiły siedzibę Facebooka.

16.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Kolejny mural. Tym razem stworzony przez kogoś z zewnątrz.

17.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

A to dzieło słynnego w Stanach Zjednoczonych malarza Davida Choe.

18.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Jednym z elementów firmowej tożsamości Facebooka jest „hakerska” kultura firmy. Według twórców tego terminu ma to oznaczać, że ważniejszy od stylu, w jakim wykonano produkty, ma być fakt, że muszą one dobrze działać. Ciekawe, jak skomentowałby to Steve Jobs?

19.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Kolejna część firmowych motywatorów.

20.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Patent Facebooka na stres – desery.

21.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Firmowe stanowisko pomocy technicznej.

22.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

23.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

W siedzibie Facebooka wydzielono strefy, gdzie można skupić się w samotności, ciszy i spokoju.

Darmowe buty z Deichmanna. Szokująco dziurawy system płatności Sofort

24.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Choć moim zdaniem nie widać tego na zdjęciach, projekt firmowej siedziby został przygotowany z myślą, by zapewnić pracownikom jak najwięcej interakcji z innymi osobami.

25.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Kolejny przykład ozdoby przygotowanej przez pracowników – trójwymiarowy obraz, którego całość widać dopiero wtedy, gdy spojrzy się pod odpowiednim kątem.

26.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

Inne ujęcie jednego z facebookowych miejsc spotkań. Na ścianie widoczne stojaki dla rowerów.

27.

Siedziba Facebooka w kalifornijskim Menlo Park (Fot. Business Insider)

W kampusie rozmieszczono ekrany dotykowe z planami obiektu. Pozwalają nie tylko na sprawdzenie własnego położenia czy lokalizacji jakiegoś pomieszczenia, ale również na znalezienie innych pracowników.

Czy serwery polskich firm hostingowych padną ofiarą przestępców? (Fot. Treehugger.com)

Internetowi przestępcy stają się coraz bezczelniejsi. Tym razem niczego nie ukradli, zniszczyli i prawdopodobnie nie zaatakowali. Zgłosili się za to do polskich firm hostingowych z próbą wymuszenia haraczu „za ochronę”, grożąc atakami DDoS.

Do wielu polskich firm hostingowych trafił ten sam mail, w którym anonimowy przestępca stawia proste ultimatum: płacicie albo serwery zostaną zaatakowane. Groźba została oczywiście obudowana odpowiednią opowieścią o tym, jak to dzielni, patriotyczni hakerzy odmawiali atakowania polskich firm, ale w końcu ulegli błyskowi mamony i postanowili na swoim botnecie zarobić również w Polsce (sprzedaż ataków została opisana m.in. w tym artykule).

Darmowe buty z Deichmanna. Szokująco dziurawy system płatności Sofort

Aby zarobić, będą przyjmować zlecenia na strony obsługiwane również przez polskie firmy hostingowe. Nie są jednak całkiem bezwzględni – zanim zaczną się ataki, oferują tym firmom możliwość zapłacenia okupu. Model działalności przypomina mi popularnych w latach 90. „biznesmenów” , trafnie przedstawionych w filmie „Chłopaki nie płaczą” (uwaga, wulgaryzmy!):

Szantażyści, jak na obrotnych biznesmenów przystało, oferują kilka abonamentów – miesięczny za 25 BTC, półroczny za 150 i roczny za 300 BTC. Przy kursie bitcoina wynoszącym około 17,39 zł daje to odpowiednio 434, 2,6 tys. i 5,2 tys. złotych. Zapłacenie okupu ma zagwarantować nietykalność.

Firmy, które chciałyby zawahać się przed przyjęciem tak wspaniałej propozycji, do właściwego wyboru ma zachęcić podany jako przykład skutecznego ataku przypadek  Nazwa.pl – serwery firmy padły wczoraj ofiarą ataku, choć nie ma żadnego potwierdzenia, że wczorajsze problemy to dzieło szantażystów. Według zapewnień przedstawiciela serwisu nikt nie próbował się wcześniej kontaktować w sprawie haraczu.

Komunikat na stronie Nazwa.pl

Trudno ocenić, czy maile są głupim pomysłem jakiegoś domorosłego „hakera”, usiłującego w ten sposób dorobić do kieszonkowego, czy rzeczywistą groźbą skierowaną przez osoby przygotowane do szkodliwej działalności. Niezależnie od realności prezentowanych gróźb, zawarta w mailach próba wyłudzenia została zgłoszona policji.

„Gra o tron” wkrótce jako gra na Facebooka

Poniżej pełna treść listu. Zachowano pisownię oryginału:

Witam!

Reprezentuję grupę osób, która wspólnie od kilku lat zaangażowana jest w tworzenie jednej z większych sieci botnet o zasięgu globalnym. Obecnie posiadamy na całym świecie spore zasoby systemowe do naszej dyspozycji. Wam, jako firmie hostingowej, nie muszę tłumaczyć co możemy zrobić mając do dyspozycji taki potencjał;) Jednym ze sposobów w jaki pieniężymy naszą pracę jest wszelkiego rodzaju DDOS. Od małych stron, po duże korporacje. Jak ktoś płaci, to dla nas nie ma problemu żeby puścić ddos na serwer i go rozłożyć. Do tej pory odmawialiśmy klientom chcącym atakować strony utrzymywane przez polskie firmy hostingowe (taki mały patriotyzm i sentyment:)). Jako, że ostatnio otrzymujemy coraz więcej ofert dotyczących ddosu między innymi na serwery utrzymywane przez Was, to postanowiliśmy zmienić naszą politykę. Botnet został stworzony żeby zarabiał pieniądze, więc nie możemy dłużej odmawiać klientom. Polacy chyba wreszcie odkryli, że można ddos zakupić i teraz to wykorzystują do niszczenia konkurencji:)

W związku z tym postanowiliśmy zrezygnować z ochrony polskich firm hostingowych i chętnym firmom oferujemy abonament. Za kwotę 25 BTC miesięcznie macie od nas spokój (przy obecnym kursie, to są dla Was grosze). My gwarantujemy, że z naszej strony nie będą następować żadne ataki (trzeba tylko przesłać nam listę/pulę adresów IP, które do Was należą – nie jest to potrzebne jeżeli macie ustawione revdnsy we własnej domenie ). Można również zapłacić za pół roku ( 150 BTC ) lub za cały rok z góry ( 300BTC ). Zawsze przesyłamy przypomnienia o kończącym się abonamencie.

Próbkę naszych możliwości postanowiliśmy przedstawić dzisiaj na przykładzie jednej z czołowych firm. Tutaj znajduje się komunikat w tej sprawie: http://komunikaty.nazwa.pl/2012/05/21/oficjalny-komunikat-w-sprawie-awarii/

Powiedzieli, że nie chcą naszego abonamentu i woleli straszyć policja…bitch, please:D…dzisiaj już zmienili zdanie, tylko że stawkę mają większą, dużo większą;) No ale teraz możemy żądać więcej, bo już wiedzą, że i tak się nie obronią…było nie zaczynać tylko przyjąć od razu nasze warunki;)

Swoją drogą, to byliśmy zszokowani, że tak szybko polegli, bo mieliśmy jeszcze spory zapas.

Jeżeli nie są Państwo zainteresowani współpracą, to oczywiście nie ma problemu, będziemy wtedy przyjmować zlecenia poszczególnych ataków na serwery, bo chcemy zarabiać na tym co stworzyliśmy:) Proszę nie brać tego osobiście, dla nas to zwykły biznes. Kwotę już i tak daliśmy mega niską. Jest to cena promocyjna obowiązująca tylko teraz. Później ceny będą już dużo wyższe (minimum dziesięciokrotnie), a doskonale wiemy, że się odezwiecie jak będziecie codziennie walczyć z atakami (hmm tylko jak tu walczyć? Wyciąć cały internet?;)).

Współczuję branży…strona nie działa raptem przez kilka minut i już telefony z pretensjami od klientów:/ Znam to doskonale z czasów gdy pracowałem w jednej z takich firm;) Atak DDOS przez cały dzień roboczy i klienci już pewnie szukają nowej firmy hostingowej, bo nie mają jak pracować bez poczty i dostępu do swojej strony internetowej. Klienci nie rozumieją, że to jest niezależne od hostingu, oni winią firmę hostingową i przenoszą się gdzie indziej. Proszę się zastanowić czy warto ryzykować utratę klientów dla tych kilku groszy.

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie żeby Państwo również korzystali z naszych usług. W Polsce zalecamy ataki w godzinach 9-23. Jest wtedy największy ruch na stronach i najbardziej się ludzie wkurzają gdy strony nie działają;) Można w ten sposób nieźle zaszkodzić konkurencji. Już sporo polskich firm hostingowych zakupiło abonament, więc może być z tym ciężko, ale proszę pytać to damy znać czy jest możliwe zaatakowanie danego serwera. Jeśli tak, to potrzebujemy jedynie adres IP i patrzymy jak serwer przestaje odpowiadać:) Tylko małe firemki sądzą na początku, że nie potrzebują naszego abonamentu, a potem wracają na kolanach i muszą płacić więcej.

Prosimy o odpowiedź maksymalnie do końca tego tygodnia czy są Państwo zainteresowani współpracą, bo jeśli nie, to nie będziemy już dalej zwodzić klientów i po prostu przyjmiemy przesłane zlecenia. Brak odpowiedzi również uznajemy za rezygnację z naszych usług.

W razie zainteresowania prześlemy Wam adres bitcoin, na który należy dokonać opłaty.

Jak bardzo dziurawy może być system płatności? (Fot. Deichmann.com)

Gdy postanowimy skorzystać z oferty znanego sklepu obuwniczego i nie będziemy mieli oporów przed – mówiąc bez ogródek – kradzieżą, możemy zapomnieć o płaceniu. Okazuje się, że system płatności Sofort umożliwia darmowe zakupy. Jak to możliwe?

Choć własne opinie umieszczam z reguły pod koniec artykułów, w tym przypadku chciałbym zaznaczyć już na początku – wykorzystywanie luk w systemie płatności nie jest tym samym, co pobranie udostępnionej w Sieci muzyki czy filmu. Tu nie ma miejsca na dywagacje nad etyką takiego postępowania – moim zdaniem jest to po prostu kradzież.

Niezależnie od tego wydaje się, że każdy przyzwoity system płatności powinien być przed kradzieżami zabezpieczony. Przykład płatności Sofort pokazuje jednak, że jest to tylko teoria. Ciekawy sposób ominięcia zabezpieczeń odkrył i opisał na swoim blogu Hackman.

„Gra o tron” wkrótce jako gra na Facebooka

Aby dostać przesyłkę z butami i nie zapłacić za nią ani grosza, konieczne jest zarejestrowanie się w sklepie. Względną anonimowość powinno zapewnić wybranie paczkomatu jako miejsca odbioru przesyłki, jednak pomińmy szczegółowy instruktaż – to artykuł o luce w zabezpieczeniach, a nie o metodach bezkarnej kradzieży.

Kluczową kwestią jest wybranie odpowiedniego systemu płatności – musi być to Sofort. Po dokonaniu zakupów sklep przekieruje do niego klienta i w tym właśnie momencie, jak stwierdziłby pewien były polityk, kończy się cywilizacja, a zaczyna dziki kraj.

Jak bezpieczne są płatności Sofort? (Fot. Payment-Network.com)

Z trzymającej się logiki analizy Hackmana wynika, że system Sofort pod względem zasady działania nie różni się od stron phishingowych – klient podaje Sofortowi dane pozwalające na dostęp do konta bankowego, a następnie Sofort się do tego konta loguje, naruszając przy okazji milion bankowych przepisów i w imieniu klienta zleca przelew.

Ta praktyka nie budziła jednak do tej pory większych protestów – jak chwali się właściciel Sofortu, Payment Network AG, według badań z 2010 roku jest to najpopularniejszy system płatności w Niemczech. Zastosowane przez twórców systemu absurdalnie prymitywne rozwiązanie niesie jednak z sobą poważne zagrożenie nie tylko dla klientów. Dlaczego?

System transakcyjny Multibanku - możliwość wycofania przelewu (Fot. Corporate-Misfire.Blogspot.com)

Po zalogowaniu się za pomocą Sofortu (nie róbcie tego!) do własnego konta i zrealizowaniu transakcji wystarczy szybko zalogować się bezpośrednio, zmienić hasło i – o ile system transakcyjny banku na to pozwala – wycofać przelew, który uprzednio został zatwierdzony przez Sofort. Na wycofanie przelewów pozwalają m.in. mBank, MultiBank, iPKO i Inteligo – można to zrobić do czasu sesji systemu ELIXIR, po której pieniądze faktycznie opuszczają konto (w tym artykule znajdziecie informację, który bank jest najbezpieczniejszy).

Oczywiście w FAQ umieszczonym na stronie Sofortu oficjalne stanowisko firmy jest nieco inne, ale darujmy im tę wprowadzającą w błąd informację - mają teraz na głowie znacznie poważniejsze problemy.

Zdaniem Sofortu nie można wycofać przelewu. Serio? (Fot. Payment-Network.com)

Z punktu widzenia Sofortu pieniądze od klienta zostały przesłane, odpowiednia kwota trafia zatem od operatora płatności na konto Deichmanna. Po stronie sklepu wszystko jest zatem w porządku – dostał pieniądze, wysyła buty. Stratny jest w tym przypadku Sofort, który przekazał pieniądze do sklepu, by po chwili zorientować się, że nigdy nie dostał ich od klienta.

Po stronie sklepu wszystko jest w porządku - otrzymał pieniądze od operatora płatności, więc potwierdza zamówienie (Fot. Corporate-Misfire.Blogspot.com)

Po wykryciu niezgodności automat Sofortu będzie wielokrotnie próbował zalogować się ponownie na konto, ale z powodu zmienionego hasła nie będzie mógł tego zrobić, co zaowocuje czasową blokadą dostępu do konta.

Sofort nie jest na razie popularny w Polsce. Pierwsze wdrożenia miały miejsce w marcu 2012 roku, ale spójrzcie na listę klientów (prawdopodobnie głównie z rynku niemieckiego):

Firmy korzystające z systemu Sofort (Fot. Slideshare.net)

Największe wrażenie zrobił na mnie w opisywanym przypadku nie sam fakt znalezienia luki, ale ujawnienie, że duża i, wydawałoby się, wiarygodna firma może stosować takie rozwiązania. Z jednej strony daje to klientom spore pole do nadużyć, ale z drugiej sam Sofort wykorzystuje i przetwarza dane, których zbierać nie powinien. Jak wynika z regulaminu usługi, klient podając dane do logowania, upoważnia przy okazji Sofort do sprawdzenia stanu konta i historii transakcji.

Google Chrome stał się najpopularniejszą przeglądarką świata

Sofort kontroluje historię konta? (Fot. Payment-Network.com)

Niezależnie od moralnej oceny całego procederu znalazcy tej luki należą się duże brawa za dociekliwość i pomysłowość. Przez chwilę nosiłem się z zamiarem napisania długiego podsumowania dotyczącego wiarygodności systemu, który można oszukać w tak prosty sposób. Sądzę jednak, że to zbędne – w roli komentarza wystarczy tylko jedno słowo: masakra.

Zdjęcie promujące najnowszy odcinek "Gry o tron" (Fot. HBO)

Bardzo dobra wiadomość dla fanów książek G. R. R. Martina i serialu „Gra o tron”: Disruptor Beam robi grę społecznościową opartą na tej popularnej sadze. Kiedy będzie można powalczyć o Żelazny Tron ze znajomymi z Facebooka?

„Gra o tron” jest najczęściej piraconym serialem tego roku, ale na tym jej kariera oczywiście się nie kończy. Popularnością cieszy się wszystko, co jest związane z sagą G. R. R. Martina, od książek po różnego rodzaju gry, nic więc dziwnego, że postanowiono skorzystać z kolejnej możliwości zarobku.

Firma Disruptor Beam ogłosiła, że tworzy grę o nazwie „Game of Thrones Ascent”, osadzoną w świecie „Gry o tron”, który z kolei oparty jest na „Pieśni Lodu i Ognia” Martina. W grze będziemy mogli opowiedzieć się po stronie jednego z siedmiu rodów walczących o Żelazny Tron i na własnej skórze poznawać niebezpieczeństwa świata Westeros.

Bańka zaczyna pękać? Kurs akcji Facebooka poniżej ceny emisyjnej

Ponieważ to gra na Facebooka, będziemy też oczywiście mogli zaprosić swoich znajomych i tworzyć z nimi sojusze. Będziemy też stawać przed wyborami politycznymi i moralnymi, które mają być podobne do tego, co oglądamy w serialu.

CEO Disruptor Beam Jon Radoff napisał w oświadczeniu dla mediów, że:

Wszyscy w Disruptor Beam byliśmy wielkimi fanami „Gry o tron”, na długo zanim zaczęliśmy pracować nad grą, rozumiemy więc, że fani oczekują napędzanych przez postaci konfliktów i intryg, które będą najważniejszym jej elementem. Westeros jest idealnym miejscem, pozwalającym stworzyć ciekawe historie poprzez decyzje i interakcje społecznościowe.

Pechowcy, którzy zrezygnowali za wcześnie i stracili miliony

Data premiery „Game of Thrones Ascent” nie jest niestety jeszcze znana. Miejmy nadzieję, że faktycznie będzie to coś wartego uwagi, bo obecnie Facebook nie ma wiele do zaoferowania fanom fantasy.

Fot. Flickr/Sklathill/Lic. CC by-sa

Początek XXI wieku to złoty okres dla nowych ruchów społecznych, organizacji, które zrzeszają członków na całym świecie pod szyldem miliona różnorodnych idei. Nieustannie powstają nowe nurty angażujące coraz więcej, nie tylko młodych osób. W czym tkwi ich fenomen? Dlaczego ludzie chcą uczestniczyć w tych inicjatywach? Odpowiedź wcale nie jest taka prosta.

Przeglądarka Google'a ma się świetnie (Fot. Flickr/isaacbowen/Lic. CC by-nd)

Od miesięcy zapowiadano, że to się stanie, i w końcu stało się: Chrome zastąpił Internet Explorera na pozycji lidera globalnego rynku przeglądarek. Zmiana nastąpiła w zeszłym tygodniu i jest możliwe, że okaże się już permanentna.

W marcu donosiłem o wielkim wówczas wyczynie Chrome’a, który został najlepszą przeglądarką na jeden dzień. Teraz przeglądarce Google’a udało się coś więcej. Według danych StatCountera w tygodniu od 14 do 20 maja Chrome miał udział w globalnym rynku na poziomie 32,76%, podczas gdy Internet Explorer – 31,94%.

Na poniższym wykresie możecie zobaczyć, jak w ciągu ostatnich 12 miesięcy zmieniała się sytuacja na rynku. Internet Explorer cały czas tracił, nie najlepiej miał się też Firefox, a tymczasem Chrome’owi rosło. Aż wreszcie stało się to, co w branży IT wieszczono już od jakiegoś czasu: Google został liderem rynku przeglądarek.

Fot. StatCounter

Pechowcy, którzy zrezygnowali za wcześnie i stracili miliony

Oczywiście tego wykresu nie należy traktować jak jedynego wyznacznika tego, co dzieje się na rynku przeglądarek. Chrome jednocześnie traci i zyskuje – pisał w kwietniu Łukasz, podając sprzeczne statystyki.

Faktem jednak jest, że Chrome, który zadebiutował na rynku w 2008 roku, zrobił błyskawiczną karierę. Aktualnie cieszymy się już Chrome’em nr 18. Czy 2012 rok stanie się rokiem panowania przeglądarki Google’a? Tego nie wiemy.

Kolejny internetowy naciągacz. Uważajcie na Telewizja-Przez-Net.pl

Pamiętajmy, że gigant z Redmont nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. IE może pomóc premiera Windowsa 8, mogą mu też pomóc inne, nieprzewidziane czynniki. Faktem jednak jest, że Chrome najlepsze wyniki notuje w weekendy. Oznacza to, że o ile w pracy wciąż jeszcze używamy IE, na własnych komputerach wolimy korzystać z przeglądarki Google’a.

Nawet jeśli w statystykach role znów się na jakiś czas odwrócą, w Mountain View mają powody do zadowolenia.

Jak Facebook poradzi sobie na giełdzie? (Fot. DevonvSmith.com)

Czyżby analityk, którego zacytowałem w artykule o IPO Facebooka, miał rację i akcje serwisu rzeczywiście były przynętą na muppety? Czarny scenariusz zaczyna się sprawdzać – akcje Facebooka kosztują już mniej, niż wynosiła cena emisyjna.

Podczas piątkowego debiutu cena akcji Facebooka została ustalona na 38 dolarów, co było wartością najwyższą z prognozowanego przedziału 34-38 dolarów. W chwili debiutu cena wynosiła już 42 dolary i podskoczyła nawet do 45, ale na koniec sesji spadła do poziomu wyjściowego.

Kolejny internetowy naciągacz. Uważajcie na Telewizja-Przez-Net.pl

Spadłaby jeszcze niżej, gdyby nie przytomna reakcja odpowiedzialnego za IPO banku Stanley Morgan, który przed zamknięciem sesji gorączkowo skupywał akcje, aby utrzymać ich cenę i swoje premie.

Jak informuje dzisiaj Forsal, piątkowy spadek był tylko preludium tego, co nastąpiło w ostatnich godzinach – akcje Facebooka zanurkowały do poziomu 33,88 dolara i choć powoli nadrabiają straty, trudno uznać to za dobrą wróżbę. Warto przy tym pamiętać, że w skali Facebooka takie wahania oznaczają zmianę wyceny sięgającą kilkunastu miliardów dolarów.

Wycena akcji Facebooka (Fot. Nasdaq.com)

Pechowcy, którzy zrezygnowali za wcześnie i stracili miliony

Wygląda na to, że po chwilowej euforii inwestorzy sięgnęli w końcu po kalkulatory i doszli do wniosku, że wycena firmy przekraczająca ponad 100 razy jej zyski może być trochę przesadzona.

Dla porównania – dwa razy droższy Google zarabia 38 razy więcej. Wiem, że to ogromne uproszczenia, ale czy zainwestowalibyście w biznes, czy choćby bankową lokatę, oferujące 1 proc. zysku rocznie?

Ali Fedotowsky rzuciła Facebooka dla kariery celebrytki (Fot. Academyofcoutureartblogs.com)

Pierwsi pracownicy firm internetowych, które z garażowych startupów przekształciły się w dobrze prosperujące biznesy, są zazwyczaj bardzo bogatymi ludźmi. Jest jednak grono pechowców, którzy wycofali się za wcześnie, aby dzięki udziałom w prosty sposób zbić fortunę. Kto należy do tej grupy?

Ronald Wayne

Ronald Wayne i Steve Wozniak (Fot. Telegraph.co.uk)

Sztandarowym przykładem największego pechowca, który – gdyby wykazał się większą odwagą i cierpliwością – miałby dzisiaj miliardy dolarów, jest Ronald Wayne. Był to trzeci wspólnik Steve’ów Jobsa i Wozniaka, którzy kilka dni po założeniu Apple’a postanowili dopuścić go do spółki.

Wayne został właścicielem 10 proc. akcji. Po kilku dniach zwątpił w powodzenie całego przedsięwzięcia. Ponieważ jako jedyny z całej trójki miał jakieś oszczędności i majątek, nie chciał ich stracić w przypadku przewidywanego niepowodzenia firmy.

Ronald zrzekł się swoich 10 proc. w zamian za wypłacone w dwóch transzach 800 i 1500 dolarów. Dzisiaj te udziały byłyby warte wiele miliardów, ale Wayne twierdzi, że nie żałuje tego, co zrobił, i podjął najlepszą decyzję, jaką mógł wówczas podjąć.

Porzućmy jednak prehistorię branży komputerowej i skupmy się na czasach bliższych współczesności.

Wojna w Polsce? Chiński spot na Euro 2012 robi furorę w Sieci

Ali Fedotowsky

Ali Fedotowsky rzuciła Facebooka dla kariery celebrytki (Fot. Academyofcoutureartblogs.com)

Ali jest jedną z nielicznych w tym zestawieniu osób, które choć straciły, odchodząc z firmy, zrekompensowały sobie to w zupełnie innej branży. Pracująca w serwisie Marka Zuckerberga Ali Fedotowsky, mająca polskie korzenie, wzięła udział w reality show „The Bachelor”, z którego jednak, mimo szans na wygraną, zrezygnowała, nie chcąc stracić pracy w Facebooku.

Gdy jednak telewizja ABC zaproponowała jej główną rolę w kolejnej edycji programu, Ali Fedotowsky porzuciła pracę w serwisie społecznościowym wraz z – prawdopodobnie – opcjami na akcje i wybrała karierę celebrytki.

Ali ma na tym polu pewne osiągnięcia – poza występem w reality show serwisy plotkarskie przez pewien czas uznawały ją za bliską przyjaciółkę Paris Hilton. Zapewne nie dla wszystkich jest to wymarzona ścieżka kariery, ale wygląda na to, że Ali miała inne priorytety i radzi sobie dobrze.

Julian Targowski

Julian Targowski zrezygnował z Instagramu (Fot. Business Insider)

Gdy w październiku 2011 roku Instagram przypominał małą kulę śniegową i dopiero się rozpędzał, ofertę pracy w serwisie, który kilka tygodni temu został kupiony przez Facebooka za miliard dolarów, dostał Julian Targowski. Zaproponowano mu posadę głównego designera Instagramu.

Julian odmówił, decydując się na rozwijanie własnych projektów. Na jego decyzji zaważyła również chęć pozostania lojalnym wobec swojego zespołu współpracowników. Ładny gest, ale prawdopodobnie bardzo niekorzystny finansowo.

 Sahil Lavingia

Sahil Lavingia (Fot. Dispatch.com)

Sahil był drugim pracownikiem Pinterestu, który porzucił rosnący jak na drożdżach serwis na rzecz rozwijania własnego projektu. Sahil dość pechowo wybrał termin – gdyby poczekał zaledwie przez miesiąc, nabyłby prawa do udziałów Pinterestu.

Nie poczekał i założył serwis Gumroad (więcej na temat Sahila i Gumroad możecie przeczytać w tym artykule). Choć Gumroad zbiera niezłe oceny i budzi zainteresowanie inwestorów, a niedawno udało mu się zebrać 8 milionów dolarów na dalszy rozwój (na początku kwietnia był to milion), jest to niczym w porównaniu z aktualną wyceną Pinterestu.

Na tę chwilę wydaje się, że Sahil stracił na swojej decyzji, ale kto wie, być może Gumroad rozwinie się niebawem w potężny serwis?

Dlaczego firmy internetowe płacą niskie podatki? Facebook też tak chce!

Robert Cezar Matei

Robert Cezar Matei (Fot. .Dailyfinance.com)

Robert to przykład człowieka, który nie skorzystał z kilku możliwości. Pierwsza okazja nadarzyła się, gdy przed laty otrzymał propozycję pracy w Facebooku. Odrzucił ją, wybierając kontynuowanie studiów na Uniwersytecie Stanforda. Niedługo później dostał ofertę pracy od Jacka Dorseya, który widział go wśród współpracowników, z którymi miał zamiar tworzyć Square.

Tę ofertę Robert także odrzucił. Odrzucił również trzecią możliwość – pracę w Instagramie. Robert, którego – jak widać – wszyscy potrzebują, dołączył w końcu do zespołu tworzącego serwis Quora.

Joe Green

Joe Green (Fot. CVNewspaper.com)

Podczas studiów na Uniwersytecie Harvarda Joe był współlokatorem Marka Zuckerberga. Obaj stworzyli FaceMash – usługę do porównywania zdjęć studentów, która skutecznie sparaliżowała ruch w uczelnianej sieci, przez co Mark i Joe mieli trochę nieprzyjemności.

Na problemy syna szybko zareagował ojciec Joego, profesor z University of California. Jak przystało na rozsądnego człowieka, zakazał synowi kontaktów ze sprawiającym problemy Zuckerbergiem. Gdy po jakimś czasie rozwijający Facebooka Mark zaproponował mu dołączenie do powstającego dopiero zespołu, Joe, jak przystało na posłusznego syna, odmówił.

Stracił tym samym możliwość objęcia 3-4 proc. udziałów. Przy założeniu, że nie zostałby wyrolowany przez Marka, jego udziały byłyby teraz warte 3-4 mld dolarów. Mimo wszystko Joe ma pewną liczbę udziałów Facebooka – na wczesnym etapie rozwoju serwisu współpracował z nim jako doradca.

Kolejny internetowy naciągacz. Uważajcie na Telewizja-Przez-Net.pl

Amanda Wixted

Amanda Wixted (Fot. Amanda.Wixted.EsesThis.com)

Amanda mogła być pierwszym pracownikiem Instagramu. Pracując w firmie Zynga, w czerwcu 2010 roku dostała propozycję dołączenia do dwuosobowego wówczas zespołu (tworzyli go założyciele Instagramu – Kevin Systrom i Michel Krieger), który w październiku 2010 roku pokazał światu pierwszą wersję swojej aplikacji.

Amanda nie skorzystała z propozycji, co wydawało się rozsądnym wyborem – Zynga zagwarantowała jej, jako pracownikowi z długim stażem pracy, pokaźny pakiet akcji, a po debiucie firmy na giełdzie Amanda faktycznie zarobiła miliony dolarów. Mimo tego, gdyby w 2010 roku podjęła inną decyzję, byłaby dziś znacznie bogatsza.

Joe Jackson

Joe Jackson wybrał staż zamiast Facebooka (Fot. TheSun.co.uk)

Joe Jackson to kolejny pechowiec – był studentem Harvardu, któremu kompletujący współpracowników Mark Zuckerberg również zaproponował udział w tworzeniu Facebooka.

Mark przenosił wówczas Facebooka z Harvardu do Palo Alto. Joe nie miał czasu na głupstwa – zamiast zabawy w jakieś serwisy internetowe wybrał porządny staż w banku JP Morgan. Do dzisiaj, wspominając tę chwilę, twierdzi, że „całkowicie rozminął się z płynącą łódką”.

Kevin Systrom, Mike Abott, Steve Chen

Aby nie kończyć tego krótkiego zestawienia pesymistycznym przykładem, warto poznać losy trzech pracowników Facebooka, którzy wprawdzie zrezygnowali z niego i stracili swoją szansę na udział w dzieleniu giełdowego tortu, ale mimo wszystko wyszli na tym całkiem nieźle.

Kevin Systrom (Fot. Guardian.co.uk)

Kevin Systrom zrezygnował z Facebooka i postanowił założyć własną firmę – Instagram. Założył, rozwinął, zyskał rzesze użytkowników i odniósł sukces. A na koniec został kupiony przez Facebooka za miliard dolarów.

Mike Abbott (Fot. VentureBeat.com)

Mike Abbott, porzucając Facebooka, zamknął sobie drogę do akcji firmy, jednak w zamian zdobył niezłe stanowisko. Dołączył do Twittera, zostając tam szefem zespołu inżynierów. Następnie Mike skorzystał z propozycji przejścia do funduszu Benchmark Capital.

Steve Chen, założyciel YouTube'a (Fot. Wkimedia Commons/Rico Shen/Lic. CC by-sa)

Steve Chen po kilku miesiącach pracy w Facebooku stwierdził, że to nie dla niego. Zostawił Marka Zuckerberga i założył YouTube’a. Serwis został kupiony przez Google’a za 1,6 mld dolarów.

Kadr z wojennego spotu na Euro (Fot. YouTube)

Nieoczekiwanym hitem w polskim Internecie stał się mocny chiński spot promujący tegoroczne Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej, które odbędą się w Polsce i na Ukrainie. Jednych zaprezentowana w nim wizja zachwyciła, innych zaszokowała, wszystkich skłoniła do dyskusji.

My mamy swoje zaściankowe „Koko Euro spoko”, a tymczasem Chińczycy pokazują nam, jak zrobić coś naprawdę wielkiego. Kilkuminutowy klip promujący Euro chińska telewizja Now TV zrobiła z prawdziwym rozmachem (na YouTube z kolei wrzuciła go telewizja Universal Music Hong Kong – i to dzięki niej o nim teraz dyskutujemy).

Jest tu wojna, śmierć, bomby, ostrzał artyleryjski. Piłkarze przedstawieni są jako współcześni gladiatorzy, którzy biegają w tym strasznym świecie, wygrywając kolejne krwawe walki.

Nie zabrakło elementu słowiańskiego: postapokaliptycznej wizji świata towarzyszy śpiewana po chińsku piosenka, którą w Polsce znamy jako „Nie szumcie wierzby nam”. Oryginał nie jest jednak polski – jest to „Pożegnanie Słowianki”, czyli rosyjski hymn patriotyczny sprzed I wojny światowej.

Kolejny internetowy naciągacz. Uważajcie na Telewizja-Przez-Net.pl

Użytkownicy Twittera i Facebooka, a także niektóre media internetowe od kilkunastu godzin zastanawiają się, co my właściwie oglądamy i jakie jest tego znaczenie. Na YouTube chiński klip ma już ponad 88 tys. wyświetleń i ponad 400 komentarzy, głównie od Polaków.

Interpretacji w Sieci jest całe mnóstwo. Jedni pytają, czy to zapowiedź III wojny światowej i czas zacząć się bać. Inni mówią, że Chińczycy pokazali, jak się robi świetne spoty wirusowe, z pewnością lepsze od jakichś „bab z kurami”.

A może po prostu kojarzymy się światu głównie z wojnami? Albo zawody sportowe to taka współczesna wojna? Interpretacji może być wiele, do wyboru, do koloru.

Jak działa Knowledge Graph? Google ujawnia nowy algorytm wyszukiwarki

Pewne jest, że twórcom tego spotu udało się coś, co nam nie wyszło. Kiedy Warszawa promowała się przed Euro, również był to klip wzbudzający wiele zainteresowania, ale niestety nie w pozytywnym sensie.

Tymczasem Chińczycy zrobili coś na poziomie najlepszych virali z YouTube: spot pomysłowy, kontrowersyjny i zmuszający do dyskusji. Niezależnie od tego, co o takiej radosnej twórczości sądzimy, po prostu nie da się przejść obok tego obojętnie.

Dlaczego firmy internetowe płacą niskie podatki? (Fot. Flickr/401K/Lic. CC by-sa)

IPO Facebooka już za nami, a gorącym tematem dla serwisów plotkarskich stał się sobotni ślub Marka Zuckerberga i Priscilli Chan. Życząc szczęścia młodej parze, zostawmy jednak te kwestie na boku i zastanówmy się nad innym, moim zdaniem ciekawszym zagadnieniem: co zrobi Facebook, aby płacić jeszcze niższe podatki?

Od kilku dni amerykańskie media krytykują współzałożyciela Facebooka, wykolegowanego przez Marka Eduardo Saverina, który zrobił to, co jak przypuszczam zrobiłaby większość z nas na jego miejscu – zrzekł się amerykańskiego obywatelstwa i zmienił Stany Zjednoczone na Singapur. Dzięki temu Eduardo oszczędzi co najmniej 67 mln dolarów, które musiałby oddać w Stanach fiskusowi.

Eduardo Saverin (Fot. Inquisitr.com)

IFTTT – innowacyjna usługa podaruje nam więcej czasu i święty spokój

Okazuje się jednak, że podobne działania, tylko w znacznie większej skali, podejmuje również Facebook. Jak zauważył Alex Fitzpatrick z Mashable, serwis społecznościowy  ma zamiar powtórzyć manewr Apple’a. Firma spod znaku nadgryzionego jabłka nie musiała nawet emigrować.

Wystarczyło, że otworzyła niewielką firmę w Reno w Nevadzie, około 200 mil od słynnej kwatery głównej w Cupertino. Przez małe biuro, w którym nikt nigdy nie zaprojektował nawet śrubki do iPhone’a czy nie napisał linii kodu, przechodzi znaczna cześć pieniędzy Apple’a. Dlaczego?

Siedziba Braeburn Capital wygląda niepozornie, ale dzięki tej firmie Apple wiele oszczędza (Fot. NYTimes.com)

Według Mashable kalifornijskie firmy płacą podatek w wysokości 8,84 proc. Ile procent wynosi ten sam podatek w Nevadzie? Zero. Skutek jest taki, że dzięki sieci oddziałów w miejscach, gdzie fiskus nie jest pazerny, firmy o ogromnych dochodach płacą relatywnie niskie podatki.

Oczywiście cały proces jest daleko bardziej skomplikowany od wykonania przelewów z Cupertino do Reno i z Reno do Cupertino, jednak w praktyce do tego można go sprowadzić. Jak może to wyglądać w przypadku Facebooka? Zdaniem Aleksa Fitzpatricka, serwis przygotowuje się do otwarcia w kilku miejscach na świecie firm, które staną się właścicielami istotnych dla Facebooka technologii.

Będą one następnie kupowane lub dzierżawione pomiędzy nimi, a amerykańską centralą. Zyski wykażą zależne firmy, które w podatkowych rajach zapłacą fiskusowi mało albo wcale. W Stanach Zjednoczonych Facebook formalnie straci, albo zarobi tylko tyle, by zapobiec panice akcjonariuszy.

Firmy zarabiając coraz więcej, płacą coraz niższe podatki (Fot. NYTimes.com)

Kolejny internetowy naciągacz. Uważajcie na Telewizja-Przez-Net.pl

Jak obliczył New York Times, faktyczny podatek, jaki zapłaciły w 2009 roku amerykańskie firmy internetowe, wynosił średnio 5,9 proc. Teoretycznie powinien sięgać około 35 proc. Dla porównania – producenci samochodów i firmy transportowe, które też robią co mogą, by płacić mniej, w tym samym czasie zapłacili podatek w wysokości około 30 proc.

Co powoduje tak dużą dysproporcję? Różnica wynika przede wszystkim z tego, co jest towarem. Fragmenty kodu można przesyłać przy niemal zerowych kosztach, gdy wysłanie partii silników czy samochodów z jednego końca świata na drugi to operacja, angażująca znaczne środki.

Zastanawiam się tylko, o kim źle świadczy skuteczne stosowanie przez branżę internetową księgowych sztuczek. O samych firmach? Czy może o władzach, które chcąc ściągnąć większe podatki, w praktyce wyrzucają przedsiębiorców do rajów podatkowych?

Uwaga na naciągaczy! Tym razem na nieuwadze żeruje Telewizja-Przez-Net.pl

Żerowanie na nieuwadze internautów stało się popularnym pomysłem na biznes. Niestety, sądząc po kolejnych, powstających serwisach tego typu, nie brakuje naiwnych. Tym razem swoje usługi oferuje w Polsce strona zastrzegająca, że jej klientami są mieszkańcy Cypru.

W roli przynęty na wytropionej przez Dziennik Internautów stronie występują nie darmowe programy, ale możliwość oglądania telewizji na komputerze. Aby było to możliwe, konieczne jest ściągnięcie odpowiedniego programu. Aby ściągnąć program niezbędny jest kod, a kod dostajemy po wysłaniu SMS-a. Słowem – klasyczna w swoim rodzaju strona, obliczona na chwilę nieuwagi lub nieświadomość internautów.

I po IPO – Facebook zadebiutował na giełdzie. „Przynęta na muppety” okazała się skuteczna?

Nie chodzi mi przy tym o sam fakt wysokiej ceny za SMS-a  – jeśli ktoś uzna, że możliwość oglądania telewizji, przy optymistycznym założeniu, że program działa, jest dla niego warta nieco ponad 30 złotych (co, jak się okazuje, jest nieprawdą, cena jest wyższa!) – jego sprawa, może przecież wydawać swoje pieniądze, jak chce.

Uwaga na naciągaczy! Tym razem na nieuwadze żeruje Telewizja-Przez-Net.pl

Problem w tym, że w oczy rzuca się opłata promocyjna, obowiązująca w przypadku weryfikacji za pomocą PayPala (0,62 zł), a informacja o cenie SMS-a (30,75 zł) jest dużo gorzej widoczna – to niebieski napis na niebieskim tle.

Nieprawidłowości jest jednak więcej. Podana na Telewizja-Przez-Net.pl (darujmy sobie w tym miejscu linkowanie do naciągaczy – kto koniecznie chce sprawdzić, może wejść wpisując adres) cena dotyczy jednego SMS-a, ale do ściągnięcia programu potrzebne są aż dwa, a zatem łączny koszt usługi wynosi 61,50 zł.

Informacja o tym jest umieszczona na stronie – maczkiem w stopce i w regulaminie, gdzie znajdziemy przy okazji zapis jednoznacznie określający zamiary właściciela serwisu:

4. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za nieznajomość ceny usługi przez Użytkownika, w szczególności nie zwraca Użytkownikowi kosztu wysłania jednej wiadomości.

Można było się tego spodziewać. Ewentualne problemy można wyjaśniać, a jakże, na Cyprze: Organizatorem i administratorem serwisu jest Grainside Investments Limited z siedzibą w Nikozji. Oczywiście na stronie nie brakuje „opinii” zadowolonych klientów, których wiarygodność, jak przypuszczam, jest równie wielka jak informacja o cenie SMS-a.

Uwaga na naciągaczy! Tym razem na nieuwadze żeruje Telewizja-Przez-Net.pl

IFTTT – innowacyjna usługa podaruje nam więcej czasu i święty spokój

Właściciel zastosował przy tym ciekawy wybieg, stwierdzając w regulaminie, że strona w polskiej domenie, w języku polskim i zachęcająca klientów polskimi kanałami telewizyjnymi, obsługiwana przez operatora płatności Teleaudio Dwa z siedzibą w Alejach Jerozolimskich jest skierowana do mieszkańców Cypru.

IFTTT automatyzuje korzystanie z wielu serwisów i usług (Fot. Lifehacker.com)

Czasem ktoś wpada na pomysł tak prosty, że gdy już go zrealizuje można się zastanawiać, dlaczego nikt nie zrobił tego wcześniej. IFTTT jest tego dobrym przykładem. Prosty w obsłudze serwis pozwala zapanować nad Siecią i ogromem docierających do nas każdego dnia informacji. W jaki sposób?

Jedną z najprzydatniejszych funkcji programów pocztowych jest możliwość tworzenia rozbudowanych reguł, dotyczących różnych maili.

Uwaga na nowych naśladowców Pobieraczka. Dobre-programy już straszą użytkowników!

W zależności od zdefiniowanych przez użytkownika warunków, jak adres nadawcy czy słowa kluczowe można określić, jaka akcja ma być wykonywana – list może zostać przeniesiony do odpowiedniego katalogu, przeadresowany, załączniki mogą zostać automatycznie zapisane czy np. może zostać wysłana autoodpowiedź.

Jak działa IFTTT?

Dzięki automatyzacji tych działań mimo dużej ilości maili udaje mi się na koniec niemal każdego dnia mieć pustą skrzynkę poczty przychodzącej – byłoby to niemal niemożliwe, gdybym na każdą wiadomość musiał reagować samodzielnie. Wbrew pozorom ten artykuł nie dotyczy jednak radzenia sobie z nawałem poczty. Po co zatem ten wstęp?

Wyobraźcie sobie, jak duże możliwości dałoby wszystkim zastosowanie takich filtrów nie tylko dla poczty, ale dla całej Sieci. Albo lepiej, zamiast sobie wyobrażać, odwiedźcie serwis IFTTT.

Obsługiwane kanały. Co pewien czas pojawiają się nowe.

Choć jego nazwa wygląda na dość przypadkową, jest to akronim – pełna nazwa serwisu, If This Then That, wyjaśnia zarazem zasadę jego działania. W praktyce IFTTT w zależności od wystąpienia jakiegoś warunku w określonym serwisie, podejmuje jakąś akcję.

Dostępny na IFTTT tutorial wyjaśnia to na przykładzie Instagramu i Dropboksa – wystarczy ustawić odpowiednią regułę by każda instagramowa fotka użytkownika była automatycznie zapisywana w Dropboksie.

Lista możliwych rozwiązań jest ogromna. IFTTT obsługuje kilkadziesiąt najpopularniejszych serwisów oraz kanały RSS, można zatem definiować różne akcje, podejmowane w przypadku pojawienia się jakichś treści na określonych stronach.

Przykładowe reguły dla kanału RSS

Dla ułatwienia, IFTTT udostępnia również kilkadziesiąt najczęściej używanych reguł, pozwalając w prosty sposób dostosować je do własnych potrzeb. Można również stworzyć własną regułę i udostępnić ją innym użytkownikom.

IFTTT może przydać się wszystkim – docenią go zarówno aktywni użytkownicy serwisów społecznościowych, jak i osoby, które z informacyjnego szumu usiłują wyłowić interesujące informacje. Z drugiej strony usługa może budzić zrozumiałe obawy o prywatność i nadużycia, związane z dostępem do naszych kont w różnych serwisach.

Tworzenie przykładowej reguły z ostrzeżeniem o deszczu

I po IPO – Facebook zadebiutował na giełdzie. „Przynęta na muppety” okazała się skuteczna?

Pewnym ograniczeniem jest również udostępnienie usług telefonicznych tylko dla osób ze Stanów Zjednoczonych, ale np. w Polsce można uruchomić kanał SMS-owy. W połączeniu z np. prognozą pogody, każdego wieczoru możemy dostawać ostrzeżenie, jeśli nazajutrz ma być deszczowo.

Jeden użytkownik może ustawić do dziesięciu reguł. Po ustaleniu jakiejś reguły, IFTTT co 15 minut sprawdza, czy zostały spełnione warunki, dla których ma ją zastosować. A my, zamiast tracić czas na sprawdzanie wiadomości, uzupełnianie statusów, zapisywanie plików czy milion innych, czasochłonnych rzeczy, możemy zająć się czymś bardziej pożytecznym.