Najlepsze aplikacje do obróbki zdjęć online [TOP 18]

Większej bzdury jak we wstępie do artykułu dawno nie czytałem. Do zrobienia dobrej fotografii potrzebna jest jej edycja? Co za idiotyzm… Grunt to dobre oko, a nie programy do obróbki…

Większej bzdury jak we wstępie do artykułu dawno nie czytałem. Do zrobienia dobrej fotografii potrzebna jest jej edycja? Co za idiotyzm… Grunt to dobre oko, a nie programy do obróbki…

W zasadzie masz rację, choć w dobie cyfrowej fotografii, gdzie obróbka software’owa jest odpowiednikiem chemicznego labu z analogów, to jeśli już mamy dobry materiał, a dobry materiał to ujęcie, kadr temat, wówczas można myśleć o szlifowaniu zdjęcia wydobywając z niego niuanse poprzez obróbkę cyfrową.

Mam znajomego, który jest strasznym purystą i mimo, że ma obecnie cyfrowy sprzęt to nadal nie potrafi zrozumieć, że cyfrowa obróbka zdjęcia nie jest czymś złym, wręcz jest wymagana gdyż cyfrowa fotografia nadal ma wiele wad na tle analogowej, nadal matryce nie są doskonałe, dla niego obróbka cyfrowa to profanacja, a dla mnie osobiście akie stanowisko to kretynizm. Cyba, że chodzi o ingerencję w temat zdjęcia, a nie tylko korektę na poziomie plików raw, czy nef…

Niestety wraz z upowszechnieniem się cyfrowej fotografii, mamy do czynienia z syndromem chińczyka na urlopie. Fotografowanie wszystkiego jak leci bez większego zastanowienia. Fotografia sama w sobie uległa pewnej degradacji. Jeśli ktoś kupuje zaawansowaną lustrzankę i robi zdjęcia wyłącznie w JPG w trybie automatycznym to ja tego po prostu nie rozumiem.

Gdy przeglądam zdjęcia cyfrowe mojego znajomego to pierwsze co mnie razi, dominanta czerwonego, pomarańczowego. I nawet nei wynika to z monitora fatalnej jakości, bo wiele razy mu udowadniałem, że niszczy fotografie, zatraca detale i gubi go załoenie, że matryca oddaje poprawnie to co widział. Tym samym nawet dobre ujęcie jest w stanie zniszczyć brakiem zadbania o kolorystykę w procesie obróbki. A lenistwo powoduje, e używa prawdopodobnie JPG zamiast Rawów.

Nie jestem purystą jeśli chodzi o fotografię, ale uważam, że zdjęcie powinno być dobre przed jakąkolwiek obróbką. Po części masz rację, że obecnie ingerenecja software’owa to odpowiednik labu, ale jakby nie patrzeć, cyfra daje nieporównywalnie większe możliwości od chemii w labie i ciężko tu ustalić jakąś granicę pomiędzy tym co jest odpowiednikiem analogu w cyfrze, a co już nie.

Nie ma jednak co ukrywać, że obecnie mało kto, nawet posiadając lustrzankę („bo fajnie wygląda”) wie za co odpowiadają czasy naświetlania, przysłona etc. Ustawiają auto, później cyk i obróbka na kompie co by „jakoś” to wyglądało. A liczy się to co napisałeś w pierwszym akapicie – ujęcie, kadr, temat. I to wystarczy do dobrego zdjęcia. Drobne ingerencje w kolory czy kontrast rozumiem, ale niewiele ponad to. Dlatego uważam, że stwierdzenie jakoby do wykonania dobrego zdjęcia potrzebna była jego obróbka jest mocno chybione i „niszczy” pojęcie fotografii. To cykanie fotek, a nie fotografia.

Nie jestem purystą jeśli chodzi o fotografię, ale uważam, że zdjęcie powinno być dobre przed jakąkolwiek obróbką. Po części masz rację, że obecnie ingerenecja software’owa to odpowiednik labu, ale jakby nie patrzeć, cyfra daje nieporównywalnie większe możliwości od chemii w labie i ciężko tu ustalić jakąś granicę pomiędzy tym co jest odpowiednikiem analogu w cyfrze, a co już nie.

Nie ma jednak co ukrywać, że obecnie mało kto, nawet posiadając lustrzankę („bo fajnie wygląda”) wie za co odpowiadają czasy naświetlania, przysłona etc. Ustawiają auto, później cyk i obróbka na kompie co by „jakoś” to wyglądało. A liczy się to co napisałeś w pierwszym akapicie – ujęcie, kadr, temat. I to wystarczy do dobrego zdjęcia. Drobne ingerencje w kolory czy kontrast rozumiem, ale niewiele ponad to. Dlatego uważam, że stwierdzenie jakoby do wykonania dobrego zdjęcia potrzebna była jego obróbka jest mocno chybione i „niszczy” pojęcie fotografii. To cykanie fotek, a nie fotografia.

Jeśli surówkę zrzuconą z aparatu uważasz za gotowe zdjęcie, aspirujesz do nielicznej grupy artystów lub fotografów perfekcyjnych – a tacy nie poświęciliby uwagi na tekst o programach graficznych ;).
Obróbka jest kolejnym, naturalnym etapem tworzenia zdjęcia. Próbując mnie obrazić – „bzdury (…) idiotyzm ” – nie zmienisz faktu, że rozwój technologii pozbawił fotografię ograniczeń znanych z epoki kliszy i odczynników.

Obróbka w programach graficznych nie zastąpi wiedzy i umiejętności fotografującego, może jednak twórczo je wspomagać.

Jeśli surówkę zrzuconą z aparatu uważasz za gotowe zdjęcie, aspirujesz do nielicznej grupy artystów lub fotografów perfekcyjnych – a tacy nie poświęciliby uwagi na tekst o programach graficznych ;).
Obróbka jest kolejnym, naturalnym etapem tworzenia zdjęcia. Próbując mnie obrazić – „bzdury (…) idiotyzm ” – nie zmienisz faktu, że rozwój technologii pozbawił fotografię ograniczeń znanych z epoki kliszy i odczynników.

Obróbka w programach graficznych nie zastąpi wiedzy i umiejętności fotografującego, może jednak twórczo je wspomagać.

Uważam, że surówka zrzucona z aparatu już jako taka powinna być dobrym zdjęciem. Nie twierdzę, że gotowym, ale dobrym, a według wstępu do Twojego tekstu dopiero zdjęcie po obróbce można mianować dobrym.
Nie próbuję Cię obrazić, dla mnie stwierdzenie, że dobre zdjęcie uzyskamy dopiero po jego edycji jest bzdurą i idiotyzmem. To „zwolnienie migawki” jest podstawą dobrego zdjęcia, a nie odwrotnie. Można robić zdjęcia kiepskim aparatem i bez obróbki, które będą znacznie lepsze niż tysiące lustrzankowych, obrabianych fotek. Liczy się dłoń i oko fotografa, a nie umiejętność lub nie używania programów graficznych. To drugie jest zdecydowanie mniej istotne. Dobre zdjęcie wybroni się samo.
Według mnie to ostatnie zdanie Twojego komentarza powinno znaleźć się we wstępie zamiast tego:
„Zwolnienie migawki to dopiero pierwszy etap na drodze do dobrego zdjęcia. Aby można było chwalić się udaną fotografią potrzebna jest jej edycja.”

Uważam, że surówka zrzucona z aparatu już jako taka powinna być dobrym zdjęciem. Nie twierdzę, że gotowym, ale dobrym, a według wstępu do Twojego tekstu dopiero zdjęcie po obróbce można mianować dobrym.
Nie próbuję Cię obrazić, dla mnie stwierdzenie, że dobre zdjęcie uzyskamy dopiero po jego edycji jest bzdurą i idiotyzmem. To „zwolnienie migawki” jest podstawą dobrego zdjęcia, a nie odwrotnie. Można robić zdjęcia kiepskim aparatem i bez obróbki, które będą znacznie lepsze niż tysiące lustrzankowych, obrabianych fotek. Liczy się dłoń i oko fotografa, a nie umiejętność lub nie używania programów graficznych. To drugie jest zdecydowanie mniej istotne. Dobre zdjęcie wybroni się samo.
Według mnie to ostatnie zdanie Twojego komentarza powinno znaleźć się we wstępie zamiast tego:
„Zwolnienie migawki to dopiero pierwszy etap na drodze do dobrego zdjęcia. Aby można było chwalić się udaną fotografią potrzebna jest jej edycja.”

Dlatego ja zawsze obrywam od znajomego, który nie rozumie dlaczego ja nie klepię setek zdjęć gdy jesteśmy na jakimś wspólnym wypadzie. A ja po prostu dokonuję dość ostrej selekcji zanim w ogóle nacisnę migawkę aparatu, ba selekcja następuje zanim w ogóle odsłonie obiektyw. I w trakcie danego wypadu potrafię zrobić góra kilka zdjęć, znajomy zaś ma zapchaną cała kartę, ale fotografie nie mają żadnej wartości.

No chyba, że ktoś fotografie traktuje na zasadzie dokumentacji wyjazdu, ma kiepską pamięć i woli wszystko uchwycić bez wnikania w jakość, czy ogólny wydźwięk fotografii, ot pstryk i już. Tego się zbytnio nie czepiam.

Choć analizując fotografię teraz i dawniej, to jednak było w tym coś magicznego gdy szło się do lasu z aparatem analogowym, z racji kosztów miało do dyspozycji 36 klatek i brak pewności czy faktycznie to co zrobiliśmy, wyszło dobrze.

Ja mam podejście właśnie trochę z analogów gdzie szanowało się każdą klatkę kliszy, i nie robiło hurtowych produkcji byle czego.

I choć nie uważam się za jakiegoś wielkiego fotografa, i nie dorabiam do tego ideologii tak jednak nie lubię odwalać fuszerki i kreować tandety co jest we współczesnym świecie podejściem zgoła nieżyciowym, no ale ja już taką wadę mam, że jak coś robię to ma to być zrobione dobrze :) A gdy efekty są niezadowalające to od razu dokonuje skasowania.

I przyznam, że te kilka klatek dla mnie ma więcej uroku, więcej emocji, więcej związku z określoną chwilą i czasem niż ta cała manufaktura, którą wielu uprawia i wypełnia sobie tym dyski.

Co do granic, mój znajomy wychodzi z założenia, że to co podaje aparat jest realne i rzeczywiste. Ja natomiast staram się mu wytłumaczyć, że cyfra trochę fałszuje odbiór kolorów, matryca ma pewne ograniczenia, jednak jest bardzo wąska granica między obróbką, która ma na celu uwypuklić realizm ale zarazem zniwelować wady jakie narzuca aparat cyfrowy i niedoskonałość matryc.

Ja osobiście na przykład nie toleruję HDR, jest to dla mnie w odbiorze sztuczne, w sieci znalazłem raptem kilka osób umiejących na tyle dyskretnie stosować technikę HDR, że nie było to aż tak niesmaczne, ale mimo to, jakoś do mnie to nie trafia.

Dlatego ja zawsze obrywam od znajomego, który nie rozumie dlaczego ja nie klepię setek zdjęć gdy jesteśmy na jakimś wspólnym wypadzie. A ja po prostu dokonuję dość ostrej selekcji zanim w ogóle nacisnę migawkę aparatu, ba selekcja następuje zanim w ogóle odsłonie obiektyw. I w trakcie danego wypadu potrafię zrobić góra kilka zdjęć, znajomy zaś ma zapchaną cała kartę, ale fotografie nie mają żadnej wartości.

No chyba, że ktoś fotografie traktuje na zasadzie dokumentacji wyjazdu, ma kiepską pamięć i woli wszystko uchwycić bez wnikania w jakość, czy ogólny wydźwięk fotografii, ot pstryk i już. Tego się zbytnio nie czepiam.

Choć analizując fotografię teraz i dawniej, to jednak było w tym coś magicznego gdy szło się do lasu z aparatem analogowym, z racji kosztów miało do dyspozycji 36 klatek i brak pewności czy faktycznie to co zrobiliśmy, wyszło dobrze.

Ja mam podejście właśnie trochę z analogów gdzie szanowało się każdą klatkę kliszy, i nie robiło hurtowych produkcji byle czego.

I choć nie uważam się za jakiegoś wielkiego fotografa, i nie dorabiam do tego ideologii tak jednak nie lubię odwalać fuszerki i kreować tandety co jest we współczesnym świecie podejściem zgoła nieżyciowym, no ale ja już taką wadę mam, że jak coś robię to ma to być zrobione dobrze :) A gdy efekty są niezadowalające to od razu dokonuje skasowania.

I przyznam, że te kilka klatek dla mnie ma więcej uroku, więcej emocji, więcej związku z określoną chwilą i czasem niż ta cała manufaktura, którą wielu uprawia i wypełnia sobie tym dyski.

Co do granic, mój znajomy wychodzi z założenia, że to co podaje aparat jest realne i rzeczywiste. Ja natomiast staram się mu wytłumaczyć, że cyfra trochę fałszuje odbiór kolorów, matryca ma pewne ograniczenia, jednak jest bardzo wąska granica między obróbką, która ma na celu uwypuklić realizm ale zarazem zniwelować wady jakie narzuca aparat cyfrowy i niedoskonałość matryc.

Ja osobiście na przykład nie toleruję HDR, jest to dla mnie w odbiorze sztuczne, w sieci znalazłem raptem kilka osób umiejących na tyle dyskretnie stosować technikę HDR, że nie było to aż tak niesmaczne, ale mimo to, jakoś do mnie to nie trafia.

w publikacjach w prasie zawsze obrabia się zdjęcia, choćby po to, żeby wyrównać różnice między fotkami (zauważ że w playbooyu wszystkkkkkkkkieeeeeeeeeee panie mają podobny odcień skóry).

w publikacjach w prasie zawsze obrabia się zdjęcia, choćby po to, żeby wyrównać różnice między fotkami (zauważ że w playbooyu wszystkkkkkkkkieeeeeeeeeee panie mają podobny odcień skóry).

Mają też usunięte skazy, pieprzyki, wyrównany biust, często cyfrowo powiększony, wygładzoną skórę i wiele wiele innych. To już raczej kwalifikuje się do gatunku „grafika” niźli „fotografia”.

Do tego dochodzi makijaż, obróbka graficzna, a realia są takie:

http://izismile.com/2011/05/27/supermodels_without_makeup_11_pics.html

Mają też usunięte skazy, pieprzyki, wyrównany biust, często cyfrowo powiększony, wygładzoną skórę i wiele wiele innych. To już raczej kwalifikuje się do gatunku „grafika” niźli „fotografia”.

Do tego dochodzi makijaż, obróbka graficzna, a realia są takie:

http://izismile.com/2011/05/27/supermodels_without_makeup_11_pics.html

Pisałem już wyżej, że nie chodzi mi o korektę kolorystyczną, to jest dopuszczalne. Ale odbiegasz od tematu – chodzi o pojedyncze fotografie i ich wartość czy ocenę jako dobre, a nie przygotowanie do prasy.

Pisałem już wyżej, że nie chodzi mi o korektę kolorystyczną, to jest dopuszczalne. Ale odbiegasz od tematu – chodzi o pojedyncze fotografie i ich wartość czy ocenę jako dobre, a nie przygotowanie do prasy.

Ja polecam photofunia i pato.pl dla kogoś kto kompletnie nie zna sie na obrabianiu zdjęć

Panowie to zależy do podejścia…  oczywiście ja też krytykuję zachowanie typu fotografowanie trawnika i wszystkiego w około bez namysłu z 360 stron. Ale co do obróbki graficznej ja uważam że program do tego służący jest kolejnym etapem na drodze do uzyskania efektu.
zawsze wyznaje zasadę pomysł->wykonanie->poprawka… i często już na etapie pomysłu i wykonania ja intensywnie myślę na tym jak to zdjęcie w końcowej fazie będzie wyglądać.

I nikt nie zabroni mi zrobić tego czy tego w programie graficznym … po prostu mam pomysł mam narzędzie robię bez myślenie czy to już grafika czy jeszcze fotografia… 

ja przez fotografia próbuje wyrażać siebie, a nie być reporterem.. z mojego punktu widzenia
ja dopuszczam wszystko, o ile potrafisz obronić to zdjęcie potem.

wracając do ciemni chyba nie muszę przypominać że był popularne techniki w postać punktowego rozjaśniania i przyciemniania, Kadrowania itd

dobre oko jest kakaowe debilu

Teraz jest już taki ogrom programów, że nawet kijowe zdjęcie po odpowiedniej obróbce wychodzi na fejsbukowe „arcydzieło”.. Niestety, taka prawda! Foto analogowe idealnie oddaje zdolności fotografa, bez przerabiania.. Sama surówka powinna byc już zdjęciem dobrym!!!! Teraz i tak tolerancja jest ze względu na modę na lomo, stare radzieckie aparaty – w takiej foto zdjęcie im gorsze tym lepsze:PPP Ale cóż. Fajne ogólnie są te do obróbki online, do filtrów polecam wszystkim pixlromatic – jest naprawdę mega, a do jakiś podstawowych rzeczy to mam w ulubionych program najprostszy z możliwych - http://www.klub.dilmah.pl/scrapbook/ :) 

Teraz jest już taki ogrom programów, że nawet kijowe zdjęcie po odpowiedniej obróbce wychodzi na fejsbukowe „arcydzieło”.. Niestety, taka prawda! Foto analogowe idealnie oddaje zdolności fotografa, bez przerabiania.. Sama surówka powinna byc już zdjęciem dobrym!!!! Teraz i tak tolerancja jest ze względu na modę na lomo, stare radzieckie aparaty – w takiej foto zdjęcie im gorsze tym lepsze:PPP Ale cóż. Fajne ogólnie są te do obróbki online, do filtrów polecam wszystkim pixlromatic – jest naprawdę mega, a do jakiś podstawowych rzeczy to mam w ulubionych program najprostszy z możliwych - http://www.klub.dilmah.pl/scrapbook/ :)